Pürvüqar sözü farsca "pür" (tam, dolu) və ərəbcə "vüqar" (heybət, əzəmət, hörmət, ləyaqət, nüfuz, qürur) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmiş mürəkkəb bir sözdür. Lüğətlərdə sadəcə "vüqarla dolu; vüqarlı" kimi tərif edilməsi, sözün zəngin məna çalarlarını tam əks etdirmir.
Pürvüqar, sadəcə "vüqarlı" olmaqdan daha çox, tam mənada, dərin və hərtərəfli bir vüqara malik olmağı, heybətinin, əzəmətliliyinin, ləyaqətinin və nüfuzunun tam və dolğun şəkildə sərgilənməsini ifadə edir. Söz, qarşı tərəfdə dərin hörmət və ehtiram hissi oyadan, özünə inamlı, qürurlu, lakin eyni zamanda təvazökar və həddini bilən bir şəxsiyyəti təsvir edir.
Pürvüqar sözünün istifadəsi, məsələn, aşağıdakı cümlələrdə müşahidə oluna bilər:
"O, pürvüqar duruşu ilə hamının diqqətini cəlb etdi." (Burada pürvüqar, şəxsin duruşunun heybətli və əzəmətli olduğunu vurğulayır.)
"Pürvüqar bir səslə çıxış edərək məclisin diqqətini özünə yönəltdi." (Burada səsin pürvüqar olması, səsin gücünün, əzəmətliliyinin və hörmətliliyinin ifadəsidir.)
"Tarix pürvüqar şəxsiyyətlərlə zəngindir." (Bu cümlədə pürvüqar, tarixi şəxsiyyətlərin heybətli, nüfuzlu və ləyaqətli olmalarını bildirir.)
Beləliklə, pürvüqar sözünün mənası, sadəcə "vüqarlı" ifadəsi ilə məhdudlaşdırılmamalı, daha geniş və dərin bir təfsirə malikdir. Söz, şəxsin daxili və xarici keyfiyyətlərini əhatə edərək, onun heybətli, əzəmətli, hörmətli və nüfuzlu olmasını tam mənada ifadə edir.