Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "pişim-pişimlə" sözü əsasən "mehribanlıqla, oxşaya-oxşaya, acıqlandırmadan, dilə tutaraq" mənasında izah olunur. Lakin bu izah, sözün ifadə etdiyi incəlikləri tam əhatə etmir. "Pişim-pişimlə" söz birləşməsi onomatopoetik xarakter daşıyır, yəni bir səsin təqlidi ilə yaranmışdır. Bu səs, həm nazik, həm də incə bir şəkildə etdiyimiz hərəkətlərin səsini ifadə edir. Məsələn, pişiklərin nazik səsləri ilə oxşamağa bənzəyir. Ona görə də yalnız mehribanlıqla yanaşı, bir hərəkətin diqqətlə, ehtiyatla, səssizcə və yumşaq bir şəkildə icra olunduğunu da bildirir.
Sözün mənşəyi barədə dəqiq bir məlumat yoxdur, lakin onun türkiyə dilləri qrupundan gəldiyi ehtimal olunur. "Pişim-pişim" sözündəki təkrarlanan hissə səsin əksini gücləndirir və hərəkətin ardıcıl və davamlı xarakterini vurğulayır.
Cümlədə istifadəsi bədii ədəbiyyatda daha çox müşahidə olunur. Məsələn, "O, pişim-pişimlə qapını açdı" cümləsində "pişim-pişimlə" qapının səssizcə, ehtiyatla açıldığını bildirir. "At, pişim-pişimlə su içirdi" cümləsində isə atın susuzluğunu qısqanclıqla və əhəmiyyətlə qane etməsini və suyu içməkdəki ehtiyatlılığını ifadə edir. Hər iki halda da söz birləşməsi hərəkətin keyfiyyətinə dair əlavə məlumat verir.
Beləliklə, "pişim-pişimlə" söz birləşməsinin mənası sadəcə "mehribanlıqla" ilə məhdudlaşmır. O, hərəkətin səssiz, ehtiyatlı, incə, diqqətli və yumşaq bir şəkildə icra olunduğunu da ifadə edir və hərəkətin keyfiyyəti haqqında əlavə məlumat verir.
Verilən nümunə cümləsində ("Mahmud pişim-pişimlə ürgəni yedəkləyib, yenə bulağın qırağına gətirəndə Minarə nə üç...") Mahmudun ürgəni ehtiyatla, səssizcə və incə bir şəkildə yedəklədiyini ifadə edir. Bu şəkildə ürgənin qorunması və ona zərər verilməməsi və həmçinin bu hərəkətin yumşaqlığı və diqqəti vurğulanır.