Pəs (fars. پَست) sözü Azərbaycan dilində "aşağı səs, alçaq səs" mənasında işlənir. Lüğətlərdəki bu tərif, sözün əsas mənasını əks etdirməklə yanaşı, onun ifadə etdiyi səsin xüsusiyyətlərini tam şəkildə əhatə etmir. Daha dəqiq ifadə etmək üçün, pəs səsini "qüvvətsiz, zəif, yumşaq və ya nəzərəçarpmayan səs" kimi xarakterizə etmək olar. Bu səs, həmçinin, yüksək səsli, kəskin səslərlə müqayisədə daha aşağı frekanslı və az eşidilən bir səsdir. Sözün əsasında farsca "pəst" (پَست) sözü durur ki, bu da "aşağı, alçaq" mənasını verir və səsin intensivliyi ilə bağlıdır.
Misal olaraq göstərilən "Bülbül oxur, səsi var; Həm zili, həm pəsi var" beytində "zili" yüksək, aydın səsi, "pəsi" isə daha aşağı, yumşaq, nəzərəçarpmayan səsi ifadə edir. Bülbülün səsini təsvir edərkən, bu iki antonim sözün birgə işlənməsi, onun səs xüsusiyyətlərinin müxtəlifliyini vurğulayır. Bülbülün səsində həm güclü, həm də zəif notların olması diqqət çəkir. Bu mənada "pəs" sadəcə "aşağı səs" deyil, daha çox "səsin zəifliyi, yumşaqlığı" ifadə edir.
Digər misalda isə, "Şirin sözlü dilbərin; Can alan qəmzəsi var" beytində "pəs" sözü istifadə olunmasa da, "qəmzə"nin yumşaq, cazibədar təsiri, "pəs" səsinin yaratdığı təsirə oxşayır. Hər iki halda da, səsin xarakteristikası daha çox keyfiyyət tərəfindən, yəni gücü və kəskinliyi deyil, yumşaqlığı və nəvazişliyi ilə müəyyən olunur. Beləliklə, "pəs" sözü, yalnız fiziki səs xüsusiyyətini deyil, həm də bu səsin ifadə etdiyi emosional və estetik təsiri də əhatə edən daha geniş mənaya malikdir. Söz, kontekstə görə "aşağı səs"dən əlavə, "zəif səs", "yumşaq səs", "nəzərəçarpmayan səs" kimi də tərcümə oluna bilər.