Özünüçəkən sifəti, özünü başqalarından üstün, daha əhəmiyyətli və ya dəyərli tutan, lovğa, təkəbbürlü və özünü dartan şəxsi xarakterizə edir. Bu söz, şəxsin həm davranışlarında, həm də düşüncələrində özünü digərlərindən üstün görməsini ifadə edir. Mənşəcə türk dilindən gələn bu söz, "özünü" və "çəkən" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "Çəkən" burada "üstün tutan", "qabardaran", "böyüdən" mənalarında işlənmişdir. Beləliklə, özünüçəkən şəxs, özünü həqiqətdən daha üstün bir mövqeyə qoyur və bu üstünlüyü başqalarına da hiss etdirməyə çalışır.
Özünüçəkənlik, təkəbbürlülükdən fərqli olaraq, daha çox özünə inamın həddindən artıq şişirdilmiş halını ifadə edə bilər. Təkəbbürlülük, əsasən başqalarına qarşı hörmətsizlik və incimə əsaslanır, özünüçəkənlik isə daha çox özünü əsas götürməklə, öz qabiliyyətlərinə həddindən artıq inanmaqla əlaqədardır. Ancaq, bu iki anlayış bir-birini tamamlayıcı və bəzən də eyniləşən xüsusiyyətlərə malikdir.
Cümlədə istifadəsi nümunələri:
- O, özünüçəkən bir davranışla rəhbərliyə öz təkliflərini təqdim etdi.
- Onun özünüçəkənliyi hər kəsi bezdirmişdi.
- Həddindən artıq özünüçəkən olan insanlarla ünsiyyət qurmaq çətindir.
- Əsədüddövlə təkəbbürlü, özünüçəkən, ağızdan cəfəng bir adam idi (verilən nümunədə olduğu kimi).
- Karyerasında müvəffəqiyyət qazanmaq istəyənlər özünüçəkən olmamalı, kollektiv işə üstünlük verməlidirlər.
Qeyd edək ki, "özünüçəkən" sözü bəzən "özünə çox güvənən" mənasında da işlənə bilsə də, bu mənada "özünəinamlı" sözü daha uyğundur. "Özünüçəkən" sözü daha çox mənfi kontekstdə, həddindən artıq özünüqəbulu ifadə etmək üçün işlədilir.