Özcə (sifat) - Bu söz, əsas etibarilə, bir şeyin və ya işin yalnız özünə məxsus olmasına, başqalarından ayrı, müstəqil və fərdi olmasına işarə edir. "Özünə aid olan", "özünün" mənalarında istifadə olunsa da, bu təriflər onun zəngin semantik yükünü tam əks etdirmir. "Özcə" sözü, sadəcə mənsubiyyəti bildirməkdən daha çox, həmin mənsubiyyətin fərdiliyini, məhdudluğu və bəlkə də müəyyən dərəcədə təcrid olunmasını vurğulayır.
Sözün etimologiyası Azərbaycan dilinin kökündəki "öz" şəxs əvəzliyindən və "-cə" şəkilçisindən törəyir. "-cə" şəkilçisi, sözə keyfiyyət və ya miqdar əlavəsi mənası qatır, onu bir az da dəqiqləşdirir və vurğulayır. Beləliklə, "özcə" özünə aid olan şeyin miqdarca az, keyfiyyətcə isə fərdi və xüsusi olmasına işarə edir. "Öz işinlə məşğul ol" cümləsində "özcə işin" demək olmasa da, məhz fərdi işinə, şəxsi işlərinə yönəlmənin önəmini vurğulayır.
Fərqli cümlələrdə "özcə" sözünün işlənməsinə misallar:
- O, özcə dünyasında yaşayırdı, ətrafındakılarla əlaqəsi çox zəif idi.
- Bu özcə təşəbbüs olduqca müvəffəqiyyətli idi.
- Hər kəs özcə problemləri ilə məşğul idi, kiminsə başqasının problemləri ilə maraqlanması çətin idi.
- Mənim özcə fikrim belədir...
Göründüyü kimi, "özcə" sözü sadəcə "özünə aid" mənasından kənara çıxaraq, fərdilik, təcrid olunmuşluq və məhdudluq kimi mənaları da özündə birləşdirir. Şahpəri misalında isə, özünəməxsus hesablama üsulunu vurğulamaq üçün istifadə olunub. Söz, kontekstdən asılı olaraq, müxtəlif incə mənalar kəsb edə bilir.