Öd (ərəbcə "safra" sözündən) insan və heyvan orqanizmində qara ciyər tərəfindən ifraz olunan, sarımtıl-yaşıl rəngli, acı dadlı və qələvi reaksiyalı bir mayedir. Kimyəvi tərkibinə görə əsasən sudan, öd turşularından (xolesterin, bilirubin, biliverdin və s.), öd pigmenlərindən, lecitindən, xolesterindən, müxtəlif duzlardan və s. ibarətdir. Ödün əsas funksiyası yağların həzm edilməsinə kömək etməkdir. Yağları emulsiya edərək, onların lipaz fermentləri tərəfindən daha effektiv parçalana bilməsini təmin edir. Bundan əlavə, öd bağırsaqda bəzi vitaminlərin (A, D, E, K vitaminləri) sorulmasına kömək edir, bağırsaq florasının tarazlığını qoruyur və hətta bəzi zəhərli maddələrin xaric olunmasına qatılır.
Öd qara ciyərdə istehsal olunur və öd yolları vasitəsilə öd kisəsinə (və ya ödlüyə) toplanır. Öd kisəsi ödün saxlanması və konsentrasiyası üçün xidmət edir. Yemək qəbul edildikdə, öd kisəsi sıxılır və öd oniki barmaq bağırsağına axır. Bəzi hallarda, öd yollarında tıxanmalar (məsələn, öd daşları səbəbindən) baş verə bilər ki, bu da ödün normal axışını pozur və ciddi tibbi problemlərə səbəb olur.
Metaforik mənada "öd" sözü bəzən kəskin əsəbiyyət, qıcıqlanma və qəzəb mənasında da işlənir. Məsələn: "Onun sözləri məndə öd qaldırdı". Bu istifadə, ödün acı dadı ilə əlaqədardır və əsəbin, qıcıqlanmanın acı bir duyğu olduğunu ifadə edir.
Öd kisəsi (ödlük): Qara ciyərdə olan və öd ifraz edən kisəyəoxşar orqan. Öd kisəsi armud formasında olub, öd yolları ilə qara ciyərə birləşir.