Ortalıq sözü Azərbaycan dilində çoxmənalı olub, əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci mənası "aralıq" sözü ilə sıx bağlıdır və "arada qalan hissə, məsafə, boşluq" kimi təfsir edilə bilər. Bu mənada "ortalığı təmizləmək", "ortalığa çıxmaq" kimi ifadələr işlədilir. "Ortalıqda qalan şeyləri götürmək" cümləsində də bu məna öz əksini tapır: ətrafda qalan, əvvəlki haldan qalan əşyaların yığılması, təmizlənməsi nəzərdə tutulur. Etimalogiyasına nəzər salsaq, "orta" və "lıq" şəkilçilərinin birləşməsindən yaranmışdır. "Orta" sözü isə "aralıqda olan", "arası" mənasını verir. Beləliklə, "ortalığ" əslində "arada olan sahə" anlamına gəlir.
İkinci mənası isə "açıq yer, meydan, sahə"dir. Bu mənada "ortalığın geniş olması", "ortalığın dar olması" kimi ifadələr istifadə olunur. "Ortalıqda qoca ... ağac, altında da Qoşabulaq durna gözü kim" misalında olduğu kimi, bu mənada "ortalığ" geniş bir ərazini, təbiət mənzərəsini təsvir etmək üçün işlənir. Burada "qoca ağac" və "Qoşabulaq" kimi elementlər bu geniş sahənin tərkib hissələri kimi qələmə verilir. Bu mənada söz daha çox poetik və təsviri ədəbiyyatda istifadə olunur və mühitin, məkanın genişliyini, açıqlığını vurğulayır.
Qeyd etmək lazımdır ki, "ortalığ" sözünün konkret mənası hər hansı bir cümlədə kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər. Məsələn, "ortalığ səs-küy saldı" ifadəsi birinci mənanın, yəni "arada olan məsafənin" daxilində səs-küyün baş verməsini deyil, ümumiyyətlə bir qarışıqlığın yaranmasını bildirir. Bu da sözün obrazlı, məcazi mənada işlənməsinə əyani bir nümunədir.