Ornamentçilik (is.) Ornamentçinin işi, sənəti. Termin, özündə həm ornamentlərin yaradılması prosesini, həm də bu prosesin nəticəsini – yəni ornamentlə bəzədilmiş əsəri və ya məhsulu əhatə edir. Ornamentçilik, müxtəlif materiallar üzərində, müxtəlif üsullarla həyata keçirilən bədii-dekorativ bir fəaliyyətdir. Bu fəaliyyət, ornamentlərin dizaynını, tərtibatını, seçilmiş texnika ilə ifadəsini və həmin ornamentlərin müəyyən səthlərə, əşyalara tətbiqini əhatə edir. Ornamentçilik, həmən zamanda həmin ornamentlərin estetik və funksional xüsusiyyətlərini nəzərə almasını, mədəni-tarixi kontekstini dərk etməyi tələb edir.
Ornamentçiliyin əhatə etdiyi sahələr genişdir: taxta oymaları, metal üzərində işlər (qızıl, gümüş, mis, dəmir), keramika, toxuculuq, kənd təsərrüfatı alətləri, memarlıq, miniatür rəsm, kitab bəzəyi və s. Hər bir sahənin özünəməxsus ornamentçilik üslubu, texnikası və materialları vardır. Məsələn, Azərbaycan xalçalarının ornamentçiliyi, Gəncə-Qazax məktəbinin metal üzərində işləmələrinin ornamentçiliyi, Şirvan memarlığının ornamentçiliyi fərqli üslub və texnikalarla səciyyələnir. Bununla yanaşı, müasir ornamentçilik də müxtəlif yeni texnologiyalar və üsullardan istifadə edir.
Ornamentçilik sözünün etimologiyası "ornament" sözündən törəyir. "Ornament" sözü isə latın dilindən gəlmişdir (ornamentum) və "bəzək", "süs", "təzəlik" mənalarını verir. Beləliklə, ornamentçilik, əşyaları və ya səthləri bəzəmək, süsatmaq sənəti və ya peşəsidir. Bu peşəyə yiyələnən şəxs ornamentçi adlanır.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
- Qədim Azərbaycan ornamentçiliyinin ən gözəl nümunələrini muzey eksponatlarında görmək olar.
- O, ornamentçilik sahəsində uzun illər çalışmış və özünəməxsus üslubu ilə tanınmış bir sənətkar idi.
- Müasir ornamentçilikdə kompüter texnologiyalarından geniş istifadə olunur.
- Xalçaçılıqda ornamentçilik xalçanın estetik dəyərini artırır.