Orgiya (yun. ὀργία) sözü qədim yunan dilindən mənşəli olub, əslində "gizli dini mərasimlər", "sehrli ayinlər" mənasını verirdi. Zaman keçdikcə mənası genişlənərək müxtəlif kontekstlərdə istifadə olunmağa başlayıb.
Birinci mənası, tarixi kontekstdə, qədim yunan və roma mifologiyasında tanrılara həsr olunmuş, adətən çox şən və hətta həddən artıq duyğu dolu, şərab içmək, rəqs etmək və müxtəlif ayinlərlə müşayiət olunan bayram mərasimlərini ifadə edir. Bu mərasimlər dinin bir hissəsi olsa da, bəzən sərhədləri aşaraq azğınlığa və həddən artıq duyğuların təzahürünə səbəb olardı. Bu baxımdan, "orgiyanın" birinci mənası tarixi-dini bir konteksti əks etdirir.
İkinci mənası isə, birinci mənanın müasir təfsirinə və mədəni dəyərlərin dəyişməsinə əsaslanır. Müasir istifadədə "orgiyanın" ikinci mənası əxlaqsızlıq, azğınlıq və nəzarətdən çıxmış həyəcanla müşayiət olunan sərxoşluq və əxlaqsızlıq içərisində olan həddən artıq kef məclislərini bildirir. Bu məclislər qeyri-rəsmi, gizli xarakter daşıya bilər və əxlaqi normaların pozulması ilə müşayiət oluna bilər. Burada əsas vurğu nəzarətdən çıxmış davranışlar, həddən artıq həyəcan və əxlaqsızlıq üzərindədir.
Beləliklə, "orgiyanın" istifadəsi kontekstdən asılı olaraq dəyişir. Tarixi mətnlərdə ilk mənası, yəni qədim dini mərasimlər kontekstində işlənərkən, müasir dillərdə, ədəbiyyatda və gündəlik danışıqda əsasən ikinci mənası, yəni azğın kef məclisi mənasında istifadə olunur. Məsələn: "Qədim yunanlar Dionisos şərəfinə orqialar təşkil edirdilər." (Tarixi kontekst) və ya "O gecə onların evində əsl orgiya baş verdi." (Müasir kontekst).