Ordinatura sözü latın dilindən mənşəli olub, əslində "sıra", "növ", "dərəcə" mənalarını ifadə edən ordo sözündən törəmişdir. Azərbaycan dilinə elmi-tibbi termin kimi daxil olmuş və müasir istifadəsində əsasən iki əsas mənaya malikdir:
1. Tibbi Ordinatura: Bu, ali tibb təhsilinin bir pilləsini təmsil edir. Tibb üzrə bakalavr dərəcəsi alan həkimlərin ixtisaslaşdıqları sahədə daha dərin bilik və praktik təcrübə qazanmaq üçün keçdikləri ixtisaslaşdırma təhsilidir. Ordinatura müddətində həkimlər müəyyən bir ixtisas üzrə (məsələn, kardiologiya, cərrahiyyə, nevrologiya və s.) kliniki təcrübə keçir, müxtəlif müalicə üsullarını öyrənirlər və elmi-tədqiqat işləri ilə məşğul olurlar. Bu təhsil pilləsi müəyyən bir müddət davam edir və müvəffəqiyyətlə başa çatdıqdan sonra həkimə ixtisas üzrə diplom verilir.
2. Ordinatura Vəzifəsi: Bu mənada "ordinatura" müəyyən bir tibb müəssisəsində (xəstəxana, poliklinika və s.) həkim-rezident və ya ixtisaslaşma təhsili alan həkimin tutduğu vəzifəni bildirir. Ordinatur həkim müalicə prosesində bilavasitə iştirak edir, həkim-müəllimin rəhbərliyi altında xəstələrin müayinəsini, müalicəsini həyata keçirir, elmi-tədqiqat işləri aparır. Ordinator vəzifəsi həm də həkimin peşəkarlıq səviyyəsinin artırılması və ixtisaslaşma təhsilinin praktik tətbiqi baxımından əhəmiyyətlidir. Bu mənada "ordinatur" sözü həm də vəzifənin özünü, həm də həmin vəzifəni tutan şəxsi bildirir.
Qısaca olaraq, "ordinatura" sözü tibb sahəsində həm təhsil pilləsini, həm də ixtisaslaşma təhsili alan həkimin vəzifəsini ifadə edir. Hər iki mənada da sözün latın mənşəli "sıra", "növ", "dərəcə" mənaları ilə bağlılığı izlənilir: müəyyən bir sıra ilə təşkil olunmuş tibbi təhsil prosesi və həmin prosesdəki həkimin vəzifə dərəcəsi.