O! Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "nida" kimi qeyd olunan, heyrət, təəccüb və ya qəfil bir hadisə ilə qarşılaşma ifadə edən bir ünlemdir. Mənşəcə qədim türk dillərindən gələn bu söz, əsasən nitqin emosional yükünü gücləndirmək üçün işlədilir. "O!" sözü heç bir müstəqil leksik mənaya malik deyildir, yalnız emosional bir vəziyyəti, duyğunu ifadə edir.
Lüğətlərdə sadəcə "heyrət, təəccüb bildirir" kimi qısa izahlar verilsə də, "O!" nidasının istifadə sahəsi daha genişdir. Heyrət və təəccüb ilə yanaşı, qorxu, sevinc, kədər kimi müxtəlif duyğuları da ifadə edə bilir. Kontekstə əsasən, sözün ifadə etdiyi duyğu dəqiqləşir. Məsələn, "O! Nə gözəl mənzərə!" cümləsində sevinc və heyranlıq, "O! Qəza!" cümləsində isə qorxu və təəccüb duyğuları əks olunur.
Sözün təkrarı da mənanı gücləndirir və duyğunun intensivliyini artırır. "O! O! Bu nədir?" cümləsindəki təkrar, heyrətin daha da böyük olduğunu göstərir. Təkrarın sayı artdıqca, duyğunun şiddəti də artır. Bəzən, "O!" nidası başqa nida sözləri ilə birlikdə də işlədilə bilir (məs., "Ay O!","Vay O!"). Bu halda emosional yük daha da yüksəlir və bəzən yeni mənalar əmələ gətirir.
Qısaca olaraq, "O!" sadəcə bir nida deyil, zəngin emosional ifadə imkanlarına malik olan bir ünlemdir. Onun mənası hər zaman kontekstdən asılıdır və bu kontekstdə müxtəlif duyğu və vəziyyətləri ifadə etmək qabiliyyətinə malikdir.