Nırç sözü Azərbaycan dilində təklif olunan mənası ilə yanaşı, daha geniş və dəqiq şəkildə izah edilə bilər. Lüğətdəki "dili basaraq, "yox" demə mənasında səs çıxartma" tərifi qısadır və sözün bütün imkanlarını əhatə etmir. Əslində, "nırç" daha çox dilin tərpənməsi və ya dodaqların hərəkəti ilə müşayiət olunan, qısa və anlaşılmaz bir səs ifadə edir. Bu səs "yox" mənasını verə bilər, lakin hər zaman belə deyil. Nırç, həm də narazılıq, inkar, rədd etmə, bəzən isə nifrət ifadə edən bir ünsiyyət vasitəsidir. Lal insanlar tərəfindən istifadə edilməsinə baxmayaraq, səssizcə narazılığını bildirmək üçün səsli şəxslər tərəfindən də istifadə oluna bilər. Səsin təbiəti, intensivliyi və kontekst "nırç"ın ifadə etdiyi duyğunu dəqiqləşdirir. Məsələn, qısa və zəif bir "nırç" sadəcə rədd etməni, uzun və güclü bir "nırç" isə qəzəbli bir inkarı bildirə bilər.
Etimalogiyasına gəldikdə, "nırç" sözünün mənşəyi dəqiq bilinmir. Ancaq onomatopeyik bir söz olması ehtimalı yüksəkdir, yəni sözün səsinin təqlidindən yaranmış olması mümkündür. Bu cür sözlər tez-tez duyğu və ya səs təəssüratlarını ifadə etmək üçün istifadə olunur.
Misal olaraq, M.İbrahimovun "Lal Hüseyn nırç edib dodağını tərpətdi" cümləsində "nırç" sözü Lal Hüseynin dilinin və dodaqlarının hərəkəti ilə əlaqəli olaraq, səssiz bir inkar ifadəsini qeyd edir. Ancaq digər cümlələrdə "nırç" sözü fərqli kontekstlərdə, məsələn, birinin narazılığını, etirazını, qəzəbini ifadə etmək üçün istifadə oluna bilər. Məsələn: "O, nırç edərək başını çevirdi" və ya "Uşaq nırç edərək əlini çəkdi". Bu cümlələrdə "nırç" sözü inkarı, etirazı və ya rədd etməni təsvir etmək üçün istifadə olunur, ancaq hər dəfə səsin mahiyyəti və kontekst fərqlidir.
Beləliklə, "nırç" sözünün dəqiq tərifi, sadəcə "dili basaraq, yox demək" deyil, daha geniş olaraq "dil və dodaq hərəkəti ilə müşayiət olunan, qısa və anlaşılmaz bir səs vasitəsilə narazılıq, inkar, rədd etmə və ya digər mənfi duyğuları ifadə etmək" olaraq təqdim edilə bilər. Sözün mənası və duyğu ifadəsi kontekstdən asılıdır.