Nıqqıldama (feildən törəmə): "Nıqqıldamaq" fellərinin törəməsi olaraq, əsasən iki əsas mənaya malikdir. Birincisi, daha çox məcaz mənasında işlənir və kimsənin davamlı, narahat edici və ya əsəbi şəkildə, xırda-xuruş şikayətləri, narazılıqları və ya tələbləri bildirməsini, daimi incimə və ya qıcıqlanmasını ifadə edir. Bu mənada nıqqıldama, səs-küy olmadan, əsasən incik bir tonda, özünü zəif göstərən şəkildə ifadə olunan bir növ passiv müqavimət kimi başa düşülə bilər. Məsələn: "Uşağın nıqqıldaması anasını bezdirirdi." və ya "İş yoldaşının davamlı nıqqıldaması əsəblərini korlayırdı."
İkincisi, daha az rast gəlinən, lakin "nıqqıldamaq" fellərinin əsl mənasına daha yaxın olan mənası, fiziki bir cismin zəif, davamlı və təkrarlanan bir səs çıxarması deməkdir. Bu, məsələn, qapının zəif nıqqıldaması, ya da bir əşyanın sürtünmə səbəbindən nıqqıldaması ola bilər. Bu mənada, səs daha çox fiziki bir hadisəni ifadə edir. Məsələn: "Qapının menteşələri nıqqıldayırdı." və ya "Maşının mühərriki nıqqıldamağa başladı."
Etimoloji baxımdan, "nıqqıldama" sözü, türk dillərindəki səs təqlidi fellərin törəməsidir və zəif, davamlı və təkrarlanan səslərin təsvirinə xidmət edir. Sözün mənasının kontekstə görə dəyişməsi və həm məcaz, həm də əsl mənada işlənməsi onun semantik zənginliyini göstərir. Bu da dilin dinamikliyini və ifadə imkanlarının genişliyini əks etdirir.