Nəzirəçi sözü Azərbaycan dilində istifadə olunan bir termindir və iki əsas mənaya malikdir. Əvvəlcə, sözün etimologiyasına nəzər salsaq, “nəzirə” (poetik təqlid, imitasiya) kökünə “-çi” (iş görən şəxs) şəkilçisinin əlavə olunması ilə əmələ gəldiyini görərik. Bu, sözün əsas mənasını aydınlaşdırır.
Birinci məna: Nəzirəçi, bir ədəbi əsərin, xüsusilə şeirin, üslubunu, formal quruluşunu, bədii vasitələrini və ya bədii texnikalarını təqlid edən, yəni nəzirə yazan şairdir. Bu mənada nəzirəçi, orijinal əsərin müəllifinin yaradıcılığına bənzər bir əsər yaratmağa çalışan, onun üslubunu və texnikalarını mənimsəməyə çalışan bir sənətkar kimi başa düşülür. Nəzirəçinin bacarığı, orijinal əsəri dəqiq təqlid etməkdən, onun mahiyyətini saxlamaqla yanaşı, öz orijinallığını da qoruyub saxlamaqda özünü göstərir. Misal üçün, Xəqani üslubunda nəzirə yazan bir şair "nəzirəçi" adlandırıla bilər.
İkinci məna: Daha geniş mənada, nəzirəçi, başqasının ədəbi üslubunu və texnikasını təqlid edən, onun yaradıcılığından təsirlənən hər hansı bir yazıçını, şairi, və ya sənətkarı ifadə edə bilər. Bu mənada, təqlid tam mənada olmaya da bilər; əsas odur ki, nəzirəçinin yaradıcılığında həmin müəllifin təsiri, izləri açıq şəkildə hiss olunsun. Bu mənada nəzirəçi termini, təsir altında qalma və ya təqlid anlayışını daha geniş əhatə edir.
Beləliklə, nəzirəçi sözü sadəcə bir nəzirə yazan şair deyil, daha geniş mənada, bir ədəbiyyat nümayəndəsinin üslubunu, texnikasını mənimsəyən və öz əsərlərində bu üslubu əks etdirən hər hansı bir yazıçını və ya şairi ifadə edən bir termindir. Bu mənanın dəqiqləşdirilməsi onun düzgün və aydın başa düşülməsini təmin edir.