Nəzafət (ər. نَظَافَة - nəzafə) sözü ərəb mənşəli olub, "təmizlik", "paklıq" mənalarını verir. Lüğətlərdə sadəcə "təmizlik, paklıq" kimi qısa bir izah olsa da, nəzafətin mənası daha geniş və çoxşaxəlidir. Sadəcə fiziki təmizlikdən deyil, həm də mənəvi, əxlaqi təmizlikdən, daxili paklıqdan bəhs edir.
Nəzafət, əşyaların, ətraf mühitin, bədənin fiziki cəhətdən təmiz və səliqəli olmasını bildirir. Məsələn, "Evdə nəzafətə çox əhəmiyyət verirlər" cümləsində nəzafət, evin təmizliyi və səliqə-sahmanı ifadə edir. "Bədən nəzafətinə riayət etmək vacibdir" cümləsində isə şəxsi gigiyena və sağlamlığa aid təmizlik nəzərdə tutulur.
Ancaq nəzafətin daha əhəmiyyətli tərəfi onun mənəvi və əxlaqi mənasıdır. Nəzafət, insanın daxili aləminin, fikirlərinin, niyyətlərinin təmizliyini, paklığını, günahlardan uzaqlığını ifadə edə bilər. "Onun nəzafətli qəlbi hər kəsə məlum idi" cümləsində nəzafət, saf niyyət, pak əxlaq kimi başa düşülür. Bu mənada nəzafət, riyakarlıqdan, ikiüzlülükdən, paxıllıqdan uzaq olmaq deməkdir.
Beləliklə, nəzafət sözü həm maddi, həm də mənəvi aləmi əhatə edən geniş bir anlayışı ifadə edir. Həm fiziki təmizlik və səliqə-sahmanı, həm də daxili paklıq, əxlaqi təmizliyi, saf niyyəti əhatə edir. Sözün istifadəsi kontekstindən asılı olaraq mənası müəyyən edilir.