Nəsrani (ər. نصراني - naṣrānī, qədim yəhudi mənşəli sözlərin təsiri ilə) – İslamdan əvvəl və İslamdan sonra yaşamış, İsanı Allahın oğlu və xilas edici kimi qəbul edən, müqəddəs kitab kimi İncili tanıyan insanların ümumi adıdır. "Nəsrani" termini birbaşa "Məsihin tərəfdarı" və ya "Məsihin izləyicisi" mənasını daşımasa da, tarixi kontekstdə bu mənanı ifadə edir. Əslində, bu terminin İslam dünyasında yayılması ilə əlaqədardır və ərəb dilindən Azərbaycan dilinə keçmişdir. Terminin kökü, ehtimal ki, "Nasara" (Nəsrə) şəhəri ilə (İsanın həyatının mühüm mərhələlərinin keçdiyi ərazilərlə əlaqəli) bağlıdır.
Lüğətlərdə tez-tez rast gəlinən "xaçpərəst" və "xristian" sinonimləri ilə müqayisədə, "nəsrani" termini daha neytral və qədim bir tərzdə işlənir. "Xaçpərəst" termini, xaça olan inamı vurğulayır və bəzən mənfi konnotasiya daşıya bilər. "Xristian" termini isə qərb mədəniyyətinin təsiri ilə daha çox istifadə olunur və "Nəsrani" ilə tam sinonim deyildir. "Nəsrani" sözü, xristianlığı daha çox etnik-dini bir qrup kimi təsvir edərkən, "xristian" sözü daha çox inanclar sistemini ifadə edir.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
- Tarix kitabında qədim Nəsrani icmasının həyat tərzindən bəhs olunurdu.
- O, özünü dindar bir Nəsrani hesab edirdi.
- Orta əsrlərdə Nəsranilərə qarşı təqiblər güclənmişdi.
Qeyd edək ki, "Nəsrani" termini müasir Azərbaycan dilində "xristian" sözünün sinonimi kimi istifadə olunsa da, onun tarixi və mədəni konteksti daha geniş və mürəkkəbdir. Müasir dilin leksikasında daha çox "xristian" termini üstünlük təşkil etsə də, "Nəsrani" termini tarixi mənbələrdə və müəyyən kontekstlərdə hələ də əhəmiyyətli rol oynayır.