Nazikməzac sifəti, farsca "nazik" və ərəbcə "məcaz" sözlərindən əmələ gəlmiş bir birləşmədir. Lüğətlərdə sadəcə "məcazı, təbiəti, xasiyyəti zərif, incə, xoş olan" kimi tərif olunsa da, mənası daha geniş və çoxqırılımlıdır. "Nazik" sözü burada yalnız fiziki incəliyi deyil, həm də ruhun, duyğuların incəliyini, həssaslığını ifadə edir. "Məcaz" isə əslində "təbiət", "xasiyyət" mənasında işlənir və şəxsin daxili aləmini, xarakterini ifadə edir.
Beləliklə, nazikməzac sözü ilə ifadə olunan şəxs fiziki cəhətdən zərif ola bilər, amma daha çox onun daxili aləminin incəliyi, həssaslığı, mülayimliyi, xoşxasiyyətliyi, mərhəmətli və anlayışlı olması ön plana çıxır. Bu şəxs, adətən, emosional, duyğu dolu, incə ruhlu, ətrafındakılara qarşı diqqətcil və nəzakətli olur. Kəskin və kobud davranışlardan uzaq durur, həmişə hər şeyə incə yanaşmağa çalışır. Onun həyat fəlsəfəsi də, davranışları da zəriflik, incəlik və xoşxasiyyət əsasında qurulur.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
- O, çox nazikməzac bir insandı, hər kəsə qarşı nəzakətli və diqqətcil idi.
- Nazikməzac təbiəti sayəsində bütün çətinliklərə səbrlə dözürdü.
- Onun nazikməzaclığı və mehribanlığı hamını valeh edirdi.
- Bu nazikməzac qızın ürəyi incə hisslərlə dolu idi.
Göründüyü kimi, "nazikməzac" yalnız fiziki görünüşü deyil, daha çox şəxsin daxili keyfiyyətlərini, xarakterini və davranışlarını əks etdirən zəngin mənalı bir sözdür. Bu sözün sinonimləri kimi "incəməcaz", "həssas", "mülayim", "xoşxasiyyətli", "mərhəmətli" sözlərini göstərmək olar, amma heç biri "nazikməzac"ın tam mənasını əks etdirə bilməz.