Naşad sözü fars mənşəlidir (فارسی). Azərbaycan dilində əsasən sifət kimi işlənir və "qəmgin", "kədərli", "məhzun", "sevinməyən" mənalarını verir. Lüğətlərdəki qısa izah, sözün əhatə etdiyi duyğu spektrini tam əks etdirmir. Naşadlıq sadəcə sevincməzlik deyil, daha dərin və çox vaxt səbəbi aydın olmayan bir kədər, melankoli və ya ruh düşkünlüyünü ifadə edir. Bu kədər müvəqqəti bir əhval-ruhiyyədən daha çox, içəri daxili bir vəziyyət kimi qəbul edilə bilər.
Naşadlıq hissini yaşayan şəxs sadəcə "sevinməyən" deyil, həm də ətrafındakı hadisələrə qarşı laqeyd, hətta apatik ola bilər. Onun əhval-ruhiyyəsi dərin bir məyusluq, ümidsizlik və ya tənha olma hissi ilə əlaqələndirilə bilər. "Naşad" sözü "qəmli", "kədərli" və "məhzun" sözlərinin sinonimi kimi istifadə olunsa da, onlardan incə bir fərqlənir. "Qəmli" və "kədərli" sözləri daha çox konkret bir səbəbə bağlı olan kədəri ifadə edərkən, "naşad" daha çox daxili, bəzən səbəbi bilinməyən bir melankoli və ya ruh düşkünlüyünü ifadə edir. "Məhzun" isə daha ədəbi bir tərzdə, dərin, düşüncəli bir kədəri ifadə edir.
Misal olaraq, "Yenə naşad könlüm buldu yüz yerdən məlal, ağlar" misrasında naşadlıq, uzun müddət davam edən və bir çox səbəbdən qaynaqlanan bir kədər kimi təsvir olunur. "Yüz yerdən məlal" ifadəsi bu kədərin çoxsaylı mənbələrə malik olduğunu göstərir. Naşadlıq, bu misalda, şairin ürəyinin dərinliklərindən qaynaqlanan, təkcə bir hadisə ilə deyil, ümumi bir ruh halına bağlıdır.
Naşad sözünün ədəbi əsərlərdə, xüsusilə də lirik əsərlərdə istifadəsi daha çoxdur. Gündəlik danışıq dilində daha az rast gəlinir. Bunun səbəbi sözün ifadə etdiyi incə duyğu və onun ifadə etdiyi melankoli hissinin daha çox ədəbi mətnlərdə yer almasıdır. Naşadlıq daha çox daxili bir vəziyyət olduğu üçün, sözün dəqiq tərcümə olunması kontekstdən asılıdır.