Narındiş sifəti əsasən dişlərin xüsusiyyətini ifadə edir və iki əsas mənaya malikdir. Birinci məna dişlərin sıx və incə olmasını bildirir. Bu mənada dişlər bir-birinə yaxın yerləşmiş və ölçüləri kiçik, nazik olur. Məsələn, "Narındişli bir qız idi, gülümsəyəndə dişləri aydın görünmürdü." cümləsində narındiş sözü dişlərin həm sıx, həm də incəliyini vurğulayır. Bu məna, xalq arasında geniş yayılmış "incə dişli" ifadəsinə sinonim kimi işlənə bilər.
İkinci mənada isə "narındiş" sifəti, əsasən daraqlar üçün işlədilir və darağın dişlərinin xırda və sıx olduğunu bildirir. Bu mənada "xırdadişli" ifadəsinə tam sinonimdir. Məsələn, "Saçını yaxşı taramaq üçün narındiş daraqdan istifadə etməlidir" cümləsində narındiş darağın dişlərinin xırda və sıx olmasına işarə edir. Belə daraqlar nazik və incə telləri tararkən daha effektli olur.
Etimalogiyasına gəldikdə, "narındiş" sözü "narın" və "diş" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "Narın" sözü "incə", "nazı", "xırda" mənalarını verir. Bu birləşmə dişlərin fiziki xüsusiyyətlərini dəqiq və obrazlı şəkildə ifadə edir. Sözün həm fiziki, həm də metaforik istifadəsi mümkündür, lakin əsasən konkret mənalarda işlənir.
Qeyd edək ki, "narındiş" sözü ədəbi dildə o qədər də çox işlənmir, daha çox şifahi nitqdə və xalq yaradıcılığında rast gəlinir. Ancaq xüsusi təsvirlərə ehtiyac olan hallarda dilə incəlik və dəqiqlik qatmaq üçün əvəzolunmaz bir vasitədir.