Müqəvva (ər. مُقَوَّى - muqavva) sözü ərəb dilindən keçmişdir və əslində "möhkəmləndirilmiş", "bərkidirilmiş" mənasını verir. Azərbaycan dilində isə əsasən iki əsas mənada işlənir:
1. Heyvan və ya quşun içi boşaldılıb qurudulmuş gövdəsi: Bu, ənənəvi və daha çox yayılmış mənasıdır. İçi təmizlənmiş, daxili orqanlarından təmizlənmiş və qurudulmuş heyvan (məsələn, qoyun, keçi, at) və ya quş cəsədinin xarici qabığına deyilir. Məsələn: "Ovçular əldə etdikləri maralın müqəvvasını qurumağa qoydular." və ya "Muzeydə qədim dövrə aid quş müqəvvalarını nümayiş etdirirlər." Bu mənada müqəvva, iç boşluğunun möhkəm və bərk quruluşuna işarə edir.
2. Məcazi mənada, boş, oyuq yer: Nadir hallarda, müqəvva sözü məcazi mənada, içi boş, oyuq, boşluq olan yer üçün də işlənə bilər. Bu istifadə üslubiyyət baxımından daha az rast gəlinir və kontekstdən asılıdır. Məsələn, "Köhnə evin divarlarında müqəvvalar əmələ gəlmişdi." deyimi bu məcazi istifadəyə nümunə ola bilər. Bu mənada, "oyuq", "deşik", "boşluq" kimi sinonimlərlə əvəz oluna bilər.
Qeyd etmək lazımdır ki, müqəvva sözünün ikinci mənası birinci mənaya nisbətən daha az yayılmışdır və daha çox dialektal istifadəyə malik ola bilər. Əsas mənası hələ də içi boşaldılıb qurudulmuş heyvan və ya quş gövdəsidir.