Muşket (isp. mosquete) – iriçaplı, fitilli (çaxmaqdaşından əvvəlki dövrə aid) tüfəng növüdür. Avropada 16-cı əsrin ortalarından 18-ci əsrin sonlarına qədər geniş yayılmışdı. Sözün etimologiyası İspan dilindəki "mosquete" sözündən gəlir ki, bu da "sivri burunlu, kiçik, uzunquyruq quş" mənasını verən ərəb mənşəli "mušk" sözündən törəmişdir. Tüfəngin adının bu quşla əlaqələndirilməsinin səbəbi, ehtimal ki, uzun, nazik lüləsinin quşun dimdiyini xatırlatmasıdır.
Muşket, nisbətən ağır və uzun bir silah idi. Düzgün atəş üçün iki əlin köməyi ilə dayaqlanaraq atılması tələb olunurdu. Atəş sürəti aşağı idi, çünki hər atışdan sonra fitilin yenidən hazırlanması və lülənin təmizlənməsi lazım idi. Dəqiqliyi də müasir silahlarla müqayisədə aşağı idi, lakin o dövr üçün əhəmiyyətli bir uzaq məsafədən atəş açma imkanı təmin edirdi. Bu səbəbdən piyadaların əsas silahı kimi geniş istifadə olunurdu.
17-ci əsrdən etibarən muşketlər təkmilləşdirilərək daha yaxşı dəqiqlik və atəş sürəti təmin etmişdir. Ancaq 18-ci əsrin sonlarında çaxmaqdaşılı tüfənglərin (kremnəvə tüfəng) ixtirası ilə muşketlər tezliklə köhnəlmiş və əvvəlki əhəmiyyətini itirmişdir. Çaxmaqdaşılı tüfənglər daha sürətli və etibarlı şəkildə atəş açmağa imkan verirdi, bundan əlavə, hava şəraitindən asılı olmayaraq daha səmərəli işləyirdi. Beləliklə, muşketlər tarix səhnəsindən tədricən yox oldu, ancaq hərbi tarix və silahşünaslığında mühüm yer tutmağa davam edir.
Müxtəlif cümlələrdə işlənmə nümunələri:
- Orduda hər əsgərə bir muşket verildi.
- Tarixçi, döyüşdə istifadə olunan muşketlərin növlərini araşdırdı.
- Muzeydə sərgilənən köhnə muşket, 17-ci əsrə aid idi.
- Filmdə əsgərlər düşmənlərə muşketlərlə atəş açırdılar.