Mövləvi sifəti ərəb mənşəli olub (مولوي), XIII əsrdə Anadolu'da (müasir Türkiyə ərazisində) Mövlana Cəlaləddin Rumi tərəfindən təsis edilmiş Məvleviyyə təriqətinə mənsub olan şəxsi ifadə edir. "Mövlə" sözü ərəbcə "mövla" (مولى) sözündən törəmişdir və "sahib, ağa, patron, himayəçi" mənalarını verir. Rumi bu təriqətin əsasını qoyduqdan sonra, onun ardıcılları "Mövləvi" adlandırılmışdırlar. Beləliklə, "Mövləvi" sifəti yalnız təriqətə aidliyi deyil, həm də Rumi və onun təlimlərinə bağlılığı, mistik düşüncə tərzinə sahib olmasını ifadə edir. Mövləvi dərvişləri öz xarakterik musiqi, rəqs və ayinləri ilə tanınırlar. Bu ayinlərdə dönmə ritualı mühüm yer tutur.
Cümlədə necə işləndiyinə dair nümunələr:
1. Mövləvi dərvişlər səhər namazından sonra zikir məclisi qurdular.
2. O, Mövləvi təriqətinin əsas prinsiplərini dərinliklə öyrənmişdi.
3. Konseertdə Mövləvi musiqisi ifa edildi.
4. Rumi'nin təsəvvüf düşüncəsi bir çox Mövləvi üçün ilham mənbəyi olmuşdur.
5. Mövləvi rəqsini izləmək həqiqətən sehrli bir təcrübə idi.
Qeyd: "Mövləvi" sözü yalnız dərviş üçün deyil, ümumiyyətlə Məvleviyyə təriqəti ilə bağlı hər şey üçün də işlədilə bilər (məs: Mövləvi musiqisi, Mövləvi mərasimi).