Möhkəmcə (zərf): Bu söz "möhkəm" sifətinin zərf şəkilçisi -cə ilə əmələ gəlmiş törəmə söz olub, hərəkətin və ya vəziyyətin möhkəmlik dərəcəsini bildirir. Əsas mənası "möhkəm surətdə", "möhkəm-möhkəm", "çox bərk" deməkdir. Yəni, hərəkətin yerinə yetirilməsində və ya bir şeyin vəziyyətində möhkəmliyin, bərkliyin, sarsılmazlığın vurğulanmasını ifadə edir.
Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq müxtəlif çalarlar əldə edə bilər. Məsələn, "möhkəmcə tutmaq" deyərkən əşyanı sıx, möhkəm, əldən buraxmamaq şərtilə tutmaq nəzərdə tutulur. "Möhkəmcə bağlamaq" ifadəsi isə bağlamanın möhkəm, açılmaması üçün etibarlı şəkildə edildiyini göstərir. "Möhkəmcə ilişdirmək" də oxşar mənada işlənir: bir şeyi möhkəm, ayrılmaması üçün ilişdirmək.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "möhkəm" kökündən törədiyini görürük. "Möhkəm" sözü öz növbəsində türk dillərində geniş yayılmış və "bərk, qüvvətli, sarsılmaz" mənalarını bildirən köklərdən əmələ gəlmişdir. "Möhkəmcə"nin əlavə olaraq "sərt", "qüvvətli", "möhkəm-möhkəm" kimi sinonimləri də vardır, lakin bu sinonimlər kontekstdən asılı olaraq tam əvəz kimi işlənməyə bilər. "Möhkəmcə" sözü daha çox hərəkətin keyfiyyətini ifadə etməkdə istifadə olunur.
Verilən nümunə cümləsində ("Balaxanım yumruğunu düyünləyib irəliyə cumdu və düz Dadaşın burnunun qabağında mö...") sözün tamamı verilmədiyi üçün onun tam mənasını müəyyən etmək mümkün deyil. Lakin, verilən hissədən belə aydın olur ki, Balaxanım yumruğunu möhkəmcə, yəni çox bərk sıxaraq Dadaşa zərbə endirmək istəyir.