Minbər (ər. منبر minbar) – İslam məscidlərində vaizin və ya xətibin vəz, xütbə və ya digər dini nitqlər söylədiyi pilləli kürsü. Forma və ölçüləri müxtəlif olsa da, ümumiyyətlə bir və ya daha çox pillədən ibarət olub, məscidin içərisində, qibləyə doğru yönəlmiş olaraq yerləşdirilir. Minbər yalnız məscidlərdə deyil, bəzən digər ictimai məclislərdə də, nitq söyləyənin çıxış üçün istifadə etdiyi yüksək yer kimi də başa düşülə bilər. Ancaq onun əsas mənası və mədəni əhəmiyyəti İslam dini ilə bağlıdır.
Minbərin əsas funksiyası dini nitqlərin səsləndirilməsi olmaqla yanaşı, dini liderin və ya natiqin cəmiyyətdəki mövqeyinin və nüfuzunun göstəricisi kimi də çıxış edir. Minbərə çıxmaq müqəddəs bir fəaliyyət kimi qəbul olunur və bu hərəkət, natiqin dinləyicilər qarşısındakı rəsmi vəzifəsini, dini liderliyini ifadə edir. Tarixən minbərlər zəngin bəzəklərlə, oyma və ya naxışlarla bəzədilir, bununla da onların dini və mədəni əhəmiyyətini vurğulayırdı.
Misal: “Şeyx Yəhya minbərə qalxıb moizəsini başladı.” bu cümlədə “minbər” sözü, Şeyx Yəhyanın dini nitqini söylədiyi məkan və ya qurğu kimi işlənir. Başqa bir misal olaraq: “Xalqın önündə, özünü minbərə qoyan siyasətçi uzun müddət danışdı.” cümləsini göstərə bilərik. Bu cümlədə isə "minbər", natiqin rəsmi və nüfuzlu mövqeyini vurğulamaq üçün metaforik şəkildə istifadə olunmuşdur.
Ərəbcə "minbar" sözünün etimologiyası "mənzərə", "yüksələn yer" kimi mənalara malik olan kökdən götürülür. Bu da minbərin fiziki xüsusiyyətləri ilə uyğunluq təşkil edir.