Məzkur (ər. مذکور - mazkūr) sifəti. Ərəb mənşəli olan bu söz "zikr olunmuş", "adı çəkilmiş", "haqqında danışılmış", "qeyd edilmiş", "yuxarıda göstərilmiş" mənalarını verir. Lüğətlərdə sadəcə "zikr olunmuş, adı çəkilmiş, haqqında danışılmış; yuxarıdakı" kimi qısa bir izah olsa da, məzkur sözün işlənmə dairəsi daha genişdir. O, həm əvvəlcədən adı çəkilmiş bir varlığı, hadisəni və ya anlayışı təyin etmək üçün, həm də müəyyən bir kontekstdə əvvəlki fikirlərə, bəhslərə və ya məlumatlara istinad etmək üçün istifadə olunur.
Məsələn, "Məzkur şəxs" ifadəsi əvvəllər adı çəkilmiş, haqqında danışılmış bir şəxsi qısaca təsvir etmək üçün işlənir. Bu zaman "məzkur" sözü oxucunun və ya dinləyicinin əvvəlkiləri xatırlamasını təmin edir. Eyni şəkildə, "Məzkur əhvalat" ifadəsi də daha əvvəl təsvir edilmiş bir hadisəyə istinad etmək üçün işlədilir. "Məzkur sənəd" və ya "Məzkur məsələ" kimi ifadələr də oxşar şəkildə istifadə olunur. Bu, konkret olaraq hansı sənəddən və ya məsələdən bəhs olunduğunu aydınlaşdırır.
"Məzkur" sözü, yazılı nitqdə, xüsusilə də rəsmi sənədlər, elmi məqalələr və hüquqi yazılarda daha çox rast gəlinir. Bu, yazının dəqiqliyini və aydınlığını təmin etmək üçün işlədilir. Danışıq dilində isə daha az istifadə olunur, çünki kontekst ümumiyyətlə daha aydın olur.
Qısaca olaraq, "məzkur" sözü əvvəlcədən qeyd edilmiş, zikr olunmuş, danışılmış və ya yazılmış bir şeyə istinad etmək üçün istifadə olunan bir sifətdir və mətnin aydınlığı və dəqiqliyini artırmaq üçün xüsusi əhəmiyyət kəsb edir.