Məşrubat sözü ərəb dilindən ("مَشروب" - məşrub - içilən) gəlmişdir və cəm halda işlənir. Lüğətlərdə sadəcə "içilən şeylər, içkilər (şərab, şərbət və s.)" kimi tərif olunsa da, mənası daha geniş və çoxşaxəlidir. Əslində, "məşrubat" termini hər hansı bir mayenin içilməsini ifadə edir və bu mayenin tərkibini, spirtli olub-olmamasını, şirni və ya turş olmasını, qida dəyərini müəyyən etmir.
Belə ki, "məşrubat" sözü həm alkoqollu içkiləri (şərab, araq, pivə), həm də alkoqolsuz içkiləri (su, şirələr, çay, qəhvə, şərbətlər, qazlı içkilər) əhatə edir. Hətta bəzi hallarda, müəyyən mədəniyyətlərdə, süd, ayran və digər süd məhsulları da məşrubat kateqoriyasına aid edilə bilər. Əsas odur ki, həmin maye içilmək üçün nəzərdə tutulsun.
Misal üçün, "Nökər Səfi stolun üstünə boşqablar və ənva məşrubat düzür" cümləsində "məşrubat" sözü stolun üstünə qoyulmuş müxtəlif içkiləri, həm alkoqollu, həm də alkoqolsuz içkiləri ümumiləşdirir. Bu cümlədə hansı içkilərin olduğunu bilməsək də, onların içilmək üçün nəzərdə tutulduğu aydındır. Digər bir nümunə: "Restoranda müxtəlif növ məşrubatlar təqdim olunur". Bu cümlədə restoranın menyuunda olan bütün içkilər – sudan tutmuş kokteyllərə qədər – "məşrubat" termini ilə ümumiləşdirilir.
Yekun olaraq, "məşrubat" sözü geniş məna kəsb edən bir termindir və sadəcə spirtli içkiləri deyil, içilmək üçün nəzərdə tutulmuş istənilən mayeni əhatə edir. Kontekstdən asılı olaraq, mənası daha dəqiqləşdirilə bilər, lakin əsas mənası dəyişməz qalır: içilən şeylər.