Mənşə sözü ərəb dilindən (مَنْشَأ) gəlmə olup, "çıxış yeri", "başlanğıc nöqtəsi", "kök", "əsas" mənalarını ifadə edir. İstifadəsində fərqli nüanslar müşahidə olunur. Əsasən, bir hadisənin, obyektin, anlayışın və ya prosesin kaynağını, yaranma səbəbini və ya yerini bildirir.
Birinci mənası, bir şeyin fiziki olaraq çıxdığı, meydana gəldiyi yeri ifadə edir. Məsələn, "Araz çayının mənşəsi Qafqaz dağlarında yerləşir" cümləsində Araz çayının coğrafi yaranma yeri bildirilir. Bu mənada "mənbə" və "kök" sözləri ilə sinonimdir.
İkinci mənası daha geniş və metaforik bir istifadəni əhatə edir. Bu mənada mənşə, bir şeyin əmələ gəlməsini, meydana çıxmasını, törəməsini və ya inkişafının başlanğıc nöqtəsini ifadə edir. Məsələn, "Bu ideyanın mənşəsi qədim yunan fəlsəfəsinə gedib çıxır" cümləsində ideyanın fəlsəfi kökünün, əsasının yunan fəlsəfəsində olduğu bildirilir. Bu mənada, "əsil", "törəmə", "nəşət" sözləri ilə sinonimdir, amma "nəşət" daha çox bioloji kontekstdə işlənir.
Üçüncü bir mənada isə mənşə, bir şeyin sosial, mədəni və ya genetik kökünə işarə edə bilər. Məsələn, "Onun mənşəyi tarixən zəngin bir ailəyə aiddir" cümləsində şəxsin ailəvi tarixçəsi və sosial mənşəyi nəzərdə tutulur. Bu halda, "soy-kök", "əcdad", "nəsil" kimi sözlərlə də əlaqələndirilə bilər.
Qısacası, "mənşə" sözü müxtəlif kontekstlərdə, fərqli mənalarda istifadə oluna bilən çoxmənalı bir sözdür. Ancaq bütün istifadələrində bir əsas məna mövcuddur: bir şeyin başlanğıc nöqtəsi, kökü və ya səbəbi.