Mələkzadə sözü Azərbaycan dilində, əsasən folklor və xalq ədəbiyyatında istifadə olunan bir epitetdir. Ərəbcə "mələk" (mələk) və farsca "zadə" (nəslindən olan, övladı) sözlərindən təşkil olunmuşdur. Beləliklə, sözün leksik mənası "mələyin övladı", "mələk nəslindən olan" deməkdir. Lakin bu məna tam olaraq bu sözün ifadə etdiyi kontekstdən uzaqdır.
Əslində, "mələkzadə" sözü, literal mənasından daha çox, poetik bir ifadədir və qadın gözəlliyini, gözəlliyinin ilahi bir xüsusiyyət daşımasını vurğulamaq üçün işlədilir. Sözün bu kontekstdəki mənası "çox gözəl qız", "gah görməmiş gözəl", "səmadan enmiş gözəl" kimi tərcümə oluna bilər. "Mələkzadə" sözü, adi bir gözəllik təsvirindən daha çox, nadir, misilsiz bir gözəllik və təmizlik hissi ifadə edir. Bu, şairin, gözəlliyin əvəzsizliyini, unikallığını vurğulamaq üçün istifadə etdiyi poetik bir vasitədir.
Misal olaraq verilən şeir parçasında da bu məna aydın görünür: "Görməmişəm sən tək bir mələkzadə; Dərdini çəkərəm həddən ziyadə". Bu misrada şair, qızın gözəlliyinin misilsizliyini, görülməmiş olduğunu vurğulayır və bu gözəlliyə duyduğu ehtiramı, sevgini ifadə edir. "Mələkzadə" sözü burada həm gözəlliyi, həm də qadının xüsusi, nadir bir varlıq olduğunu ifadə edir.
Qısacası, "mələkzadə" sözü, sadəcə bir leksik mənadan ibarət deyil, ədəbi kontekstdə, xüsusilə də xalq ədəbiyyatında poetik və emosional bir yük daşıyan, gözəlliyi ifadə edən bir epitetdir. Onun mənası, sözün işləndiyi cümlənin ümumi mənasından asılı olaraq dəyişməsə də, həmişə səmimiyyət və ehtiram hissi ilə bağlıdır.