Mələksurətli sözü "mələk" və "sürət" sözlərindən təşkil olunmuş bir sifətdir. "Mələk" sözü ərəb mənşəli olub, Allahın yaxın qulları, müqəddəs varlıqlar olan mələkləri ifadə edir. "Sürət" isə şəkil, görünüş, qiyafə mənasını verir. Beləliklə, "mələksurətli" sözü ümumi mənada mələklərə bənzər görünüşlü, çox gözəl, əxlaqlı və saf görünüşlü deməkdir. Söz, əsasən insanlara, daha doğrusu onların zahiri görkəminə tətbiq olunur.
Lüğətlərdə sadəcə "mələküzlü" sinonimi kimi göstərilməsi mənasının tamlığını əks etdirmir. "Mələksurətli" sözü, "mələküzlü"dən daha çox insanın xarici görünüşünə vurğu edir. "Mələküzlü" sözü daha geniş mənada, həm zahiri, həm də daxili gözəlliyi, saflığı və paklığı ifadə edə bilər. Mələksurətli isə daha çox gözəllik, yaraşıqlılıq, əzəmət və cəlbedicilik elementlərini ön plana çəkir.
Misal üçün, "O, mələksurətli bir qız idi" cümləsində qızın gözəlliyinə və cəlbediciliyinə vurğu edilir. "O, mələküzlü bir insan idi" cümləsində isə həm zahiri, həm də daxili gözəlliyi, paklığı və saflığı ifadə olunur. Beləliklə, "mələksurətli" sözünün işlənmə dairəsi "mələküzlü" sözündən daha məhduddur və əsasən fiziki görünüşə fokuslanır.
Qeyd etmək lazımdır ki, hər iki söz də poetik üslubda daha çox işlənir və həqiqətdə ideal, nadir hallarda rast gəlinən bir gözəlliyi ifadə etmək üçün istifadə olunur. Sözlərin emosional yükü yüksəkdir və təsvir edilən obrazı daha gözəl və cəlbedici edir.