Məğmunluq – bir sıra mənfi duyğu və vəziyyətləri özündə əks etdirən, çoxşaxəli bir anlayışdır. Sadəcə "zərər çəkmiş olmaq"dan daha geniş bir məna kəsb edir. Bir insanın fiziki, mənəvi, maddi və ya sosial baxımdan zərər görməsi, əziyyət çəkməsi, istəklərinin qarşılanmaması, ümidlərinin puç olması nəticəsində yaranan ümumi bir psixoloji vəziyyətdir.
Məğmunluğun birinci və əsas mənası, zərər görmə, itki yaşama hissidir. Bu, maddi itkilərdən (məsələn, pul itirmək, əmlakın zədələnməsi) tutmuş, mənəvi itkilərə (sevilən bir insanı itirmək, xəyanətə uğramaq) və ya sosial itkilərə (işdən çıxarılmaq, dostluğun pozulması) qədər geniş spektrdə ola bilər. İnsan məğmunluq hissi keçirərkən özü aldanmış, ədalətsizliyə məruz qalmış, haqsızlığa düçar olmuş hiss edir.
İkinci mənada məğmunluq, aciylik və bacarıqsızlıq hissi ilə əlaqələndirilir. Bu vəziyyətdə insan özünün bir işin öhdəsindən gələ bilməməsi, qarşıya çıxan çətinlikləri aradan qaldıra bilməməsi səbəbindən özünü aciz, qüvvətsiz hiss edir. Bu acizlik həm fiziki, həm də mənəvi ola bilər. Məsələn, bir insan sağlamlıq problemləri səbəbindən hər hansı bir işi yerinə yetirə bilmədikdə və ya mənəvi zəiflik səbəbindən problemlərin öhdəsindən gələ bilmədikdə məğmunluq yaşayır.
Ümumiyyətlə, məğmunluq, insanın özünü həyatda uğursuz, kənarlaşdırılmış, qorxulu və köməksiz hiss etdiyi bir vəziyyətdir. Bu vəziyyətin səbəbləri fərqli ola bilər və müxtəlif dərəcələrdə şiddətlə yaşana bilər. Məğmunluğun dərinliyi və müddəti, insanın şəxsiyyətinə, yaşadığı hadisənin xarakterinə və onunla mübarizə aparma bacarığına bağlıdır.