Mədhiyyəçilik, həmçinin mədh kimi də işlənən bir söz olub, bir şeyin, bir şəxsin və ya hadisənin həddən artıq, həqiqətdən uzaqlaşaraq, təriflənməsi, yüksək qiymətləndirilməsi deməkdir. Sadəcə olaraq yaxşı söz demək deyil, bu yaxşı sözlərin obyektivlikdən uzaq, şüurlu şəkildə həddini aşması, həqiqəti əks etdirməməsidir. Mədh edilən obyektə həqiqi dəyərindən daha çox dəyər qatmaq, onun üstünlüklərini şişirtmək və ya mənfi cəhətlərini gizlətmək mədhiyyəçiliyin əsas xüsusiyyətlərindəndir.
Mədhiyyəçiliyin səbəbləri müxtəlif ola bilər: mədhiyyə olunan şəxsin və ya hadisənin xoşuna gəlmək istəyi, onlardan maddi və ya mənəvi qazanc əldə etmək, əlaqələr qurmaq, siyasi məqsədlər, və ya sadəcə olaraq özünü göstərmək istəyi. Bəzən mədhiyyəçilik, etibar və hörmət qazanmaq üçün bir vasitə kimi də istifadə olunur.
Mədhiyyəçiliyi məddahlıqdan fərqləndirmək vacibdir. Məddahlıq daha çox əyləncəli və sənətkarlıq xüsusiyyətinə malikdir. Hətta tənqidi anlarda belə, məddahlıq həqiqəti tamamilə əks etdirməsə də, obrazlı, əyləncəli və dinamik bir üslubda ifadə olunur. Mədhiyyəçilik isə daha çox ciddi, məqsədyönlü və manipulyativ xarakter daşıyır.
Tarix boyu mədhiyyəçilik müxtəlif sahələrdə, xüsusilə siyasət, ədəbiyyat və incəsənətdə rast gəlinmişdir. Hökmdarların və əyanların şərəfinə yazılan əsərlər, siyasi liderlərin qeyri-obyektiv tərifləri, məhsulların reklamında istifadə olunan həddindən artıq şişirdilmiş ifadələr mədhiyyəçiliyə misal ola bilər. Ona görə də, mədhiyyəçiliyin həm müsbət, həm də mənfi təsirləri mövcuddur. Müsbət tərəfi əlaqələrin qurulmasına və ruh yüksəkliyinə kömək edə bilməsi, mənfi tərəfi isə həqiqətin təhrif olunmasına və qərarsızlığa yol açmasıdır.