Meynəlik sözü Azərbaycan dilində əsasən iki mənada işlənir: birincisi, üzüm yetişdirilən sahə, yəni üzümlük; ikincisi isə daha geniş mənada, hər hansı bir bitkinin, xüsusilə də meyvə ağaclarının əkildiyi, becərildiyi sahəni ifadə edə bilər. Beləliklə, meynəlik sadəcə üzüm bağı deyil, daha çox məhsuldarlığa yönəlmiş, sistemli şəkildə əkilmiş və becərilən bir əkin sahəsini təsvir edir.
Əvvəlki izahda olduğu kimi, meynəliyin əsas mənası üzüm bağını ifadə etsə də, bu terminin köklərini daha dərindən araşdırdıqda, daha geniş bir məna spektrinə rast gəlmək olar. “Meynə” sözünün özü də “meyvə” ilə bağlıdır və beləliklə, meynəlik sözü ümumi mənada “meyvə bağı” kimi də qəbul edilə bilər. Hətta, tarixi kontekstdə, müəyyən bir ərazidə əsasən meyvə yetişdirilməsinə həsr olunmuş sahəni ifadə etmək üçün də istifadə oluna bilər.
Sözün istifadəsindən aydın olur ki, meynəlik sadəcə bir torpaq parçası deyil, həm də əmək, qayğı və səbr tələb edən bir becərmə sahəsidir. “Meynəliyini becərmək” ifadəsi bu mənanı daha da aydınlaşdırır. Bu, torpağın şumlanması, əkilməsi, suvarılması, budanması və zərərvericilərdən qorunması kimi bir sıra əməliyyatları əhatə edir. Beləliklə, meynəlik, sadəcə bir coğrafi yer deyil, həm də insan əməyinin, səbrinin və təbiətlə ahəngdarlığının məhsuludur.
Nümunə cümlədə istifadə olunan "Xədicə üzüm dərmək üçün meynəliyə doğru getdi" ifadəsi də meynəliyin məhsuldarlığını və insan həyatındakı əhəmiyyətini vurğulayır. Bu, məhsulun yığılması, zəhmətin bəhrəsini görmək və təbiətin nemətlərindən faydalanmaqla bağlıdır.