Melodrama [yun. melos – mahnı və drama – hadisə] dramatik janrın bir növüdür. Əsas xüsusiyyəti, həddindən artıq duyğusal və həyəcanlı səhnələr, mübaliğəli dramatik gərginlik və zahiri effektlilikdir. Tamaşaçıya güclü emosional təsir göstərmək melodromanın başlıca məqsədidir. Bu məqsədə çatmaq üçün süjetlərdə tez-tez romantik sevgi, qəhrəmanlıq, qisas və ya bədbəxtlik kimi mövzular işlənilir.
Melodramanın kökləri 18-ci əsrə gedib çıxır və o dövrdəki musiqili dramadan inkişaf etmişdir. İlk melodramalar əsasən opera və musiqili teatr elementlərini özündə birləşdirirdi. Lakin zaman keçdikcə musiqi əhəmiyyətini qismən itirmiş, amma duyğusal yüklülük və dramatik gərginlik ön plana çıxmışdır. Melodramlar, adətən, yaxşı və pis qüvvələrin açıq-aşkar mübarizəsini, sadəlövhlük və qəddarlığın qarşıdurmasını, ədalətin bərpasını və güclü emosional sonluqları təsvir edir.
Melodramanın xarakterik cəhətlərindən biri də personajların stereotipləşdirilməsidir. Yaxşı qəhrəmanlar adətən mənəvi cəhətdən saf, zəif, lakin ədalətlidirlər, pis qəhrəmanlar isə dəhşətli, hiyləgər və amansızdırlar. Bu stereotipləşdirmə, tamaşaçıların emosional reaksiyasını daha asan idarə etməyə imkan verir.
Müasir dövrdə melodram janrı televiziya seriallarında, filmlərdə və teatr tamaşalarında öz əksini tapır. Bəzi tənqidçilər melodramı həddindən artıq duyğusal və süni olduğuna görə tənqid edirlər, lakin o, hələ də geniş tamaşaçı kütləsi tərəfindən sevilən və izlənilən bir janr olaraq qalır. Melodramanın davamlı populyarlığının səbəbi, insanların güclü emosiyalara və sadə, anlaşılan hekayələrə olan tələbatıdır.