Vəh (fars. وَهْ) sözü Azərbaycan dilində bir nida olub, təəccüb, heyranlıq, tərif, qəzəb və ya başqa güclü duyğuların ifadəsində işlənir. Fars mənşəli olmasına baxmayaraq, Azərbaycan dilində geniş yayılmış və təbii bir söz halını almışdır. Lüğətlərdə sadəcə "bəh, bəh-bəh, əcəb, pah" kimi sinonimləri göstərilsə də, mənası və işlənmə sahəsi bu sinonimlərin cəmindən daha genişdir.
Vəh nidası, əsasən, bir hadisənin, əşyanın və ya şəxsin gözlənilməz, təəccüblü və ya möhtəşəm bir keyfiyyətinə reaksiya olaraq işlədilir. Bu keyfiyyət həm müsbət, həm də mənfi ola bilər. Məsələn, "Vəh, nə gözəl mənzərə!" cümləsində tərif və heyranlıq, "Vəh, nə qəddarlıq!" cümləsində isə qəzəb və nifrət ifadə olunur. Bundan əlavə, "Vəh, nə qəribə!" kimi cümlələrdə təəccüb və şübhə ifadə olunur.
Sözün intonasiyası və konteksti onun mənasını dəqiqləşdirir. Yüksək intonasiya ilə deyildikdə, daha çox təəccüb və ya heyranlığı ifadə edir; aşağı intonasiya ilə isə məyusluq, təəssüf və ya qəzəbi ifadə edə bilər. Məsələn, "Vəh!" sözü tək başına deyildiyi zaman həm təəccüb, həm də təəssüf ifadə edə bilər, kontekstdən asılı olaraq.
M. Ə. Sabirin misalında olduğu kimi ("Vəh, nə əncam etdi, amma millət a!") "Vəh" nidası bir hadisənin nəticəsini ifadə edən cümlənin əvvəlində işlənərək o hadisəyə münasibəti gücləndirir və oxucuya müəllifin duyğularını daha aydın çatdırır. Bu misalda, "vəh" sözü həm təəccüb, həm də kədər, təəssüf ifadə edir.
Qısacası, "Vəh" sözü sadəcə bir sinonimlər dəsti ilə izah oluna bilməyən, çoxcəhətli bir nida olub, intonasiya, kontekst və cümlədəki yeri ilə fərqli mənalar kəsb edir.