Üskükotu (Scrophularia cinsinə aid bitkilər), əsasən dağ meşələrində və sıx cəngəlliklərdə bitib, çoxillik ot bitkisidir. Adından da göründüyü kimi, morfoloji xüsusiyyətləri ilə üskük (Verbascum cinsinə aid bitkilər) cinsinə bənzəyir; xüsusilə çiçəklərinin quruluş və rənglənməsində oxşarlıq müşahidə olunur. Lakin, taksonomik olaraq üskük və üskükotu fərqli cinslərə aiddir və genetik olaraq bir-birindən fərqlənirlər. Bu bənzərlik səbəbindən adlandırmada "üskük" komponenti istifadə olunmuşdur.
Üskükotunun hündürlüyü növlərinə görə dəyişir, bəzi növləri bir neçə santimetr, digərləri isə bir metrdən artıq hündürlüyə çata bilir. Çiçəkləri adətən sarımtıl-yaşıl və ya qonur rəngdə olur, və quşlar və həşəratlar tərəfindən tozlanır. Bitkinin yarpaqları və gövdəsi müxtəlif formalarda ola bilər; bəziləri yumurtavari, bəziləri lansetvari, digərləri isə dişli kənarlıdır. Üskükotu müxtəlif əczaçılıq məqsədləri üçün istifadə olunur və xalq təbabətində geniş yayılıb. Lakin, bitkinin müəyyən hissələrinin tərkibində toksik maddələr olduğu üçün, istifadəsi diqqətlə və mütəxəssis nəzarəti altında aparılmalıdır.
Üskükotu sözünün etimologiyası "üskük" + "ot" şəklindədir. "Üskük" sözü də öz növbəsində fars mənşəlidir və bitkinin xarici görünüşünə istinad edir. "Ot" isə bitkinin hündürlüyünün nisbətən aşağı olmasını ifadə edir. Beləliklə, "üskükotu" adı bitkinin üsküyə bənzəməsini və ot növü bitki olmasını ifadə edir. Cümlə içərisində istifadəsi misal: "Dağların yamaclarında nadir rast gəlinən üskükotu növlərini tapmaq üçün ekspedisiya təşkil edildi." və ya "Bu bitki üskükotu olub, əsasən quru ərazilərdə bitir." kimi cümlələrdə işlənə bilər.