Utilitar sifəti latın dilindəki "utilitas" sözündən törəmişdir ki, "fayda", "xeyir", "istifadə" mənalarını verir. Azərbaycan dilinə keçərkən bu etimoloji kökdən qaynaqlanan "utilitar" sözü əsasən praktik tətbiqə yönəlmiş, yalnız fayda və xeyir əldə etmək məqsədini güdən şeyləri, hərəkətləri və ya ideyaları təsvir etmək üçün işlənir.
Daha dəqiq desək, utilitar hər hansı bir fəaliyyətin, obyektin və ya sistemin əsas məqsədinin maksimum fayda və ya xeyir əldə etmək olduğunu vurğulayır. Bu fayda maddi ola bilər (məsələn, utilitar bir maşın əsasən effektiv işləmə qabiliyyətinə görə qiymətləndirilir) və ya mənəvi (məsələn, utilitar bir etik nəzəriyyə hərəkətləri onların ümumi faydaya verdiyi töhfəyə əsasən qiymətləndirir). Estetik və ya emosional dəyərlər utilitar yanaşmada ikinci dərəcəli əhəmiyyət kəsb edir.
Utilitar sözünün işlənməsinə bir neçə nümunə:
- "Onun utilitar yanaşması layihənin əsas məqsədinə – minimum xərclə maksimum nəticə əldə etməyə yönəlmişdi."
- "Dizayn utilitar prinsiplərə əsasən sadə və praktik idi."
- "Utilitar fəlsəfə əxlaqi qərarların fayda və zərərlərə əsasən qəbul edilməsini tərəfdar tutur."
- "Bu bina tamamilə utilitar memarlıq üslubunda inşa edilib, gözəllikdən daha çox praktiklik ön plana çəkilib."
Beləliklə, "utilitar" sözü sadəcə "praktik" və ya "tətbiqi" mənalarından daha geniş bir məna daşıyır. O, hərəkətlərin, obyektlərin və ya ideyaların əsas motivini – maksimum fayda əldə etmək məqsədini ifadə edir və bu kontekstdə "faydacı" sözü ilə sinonim kimi istifadə edilə bilər.