Urvalıq sözü Azərbaycan dilində sifət və isim kimi işlənən, əsasən "urva" sözünün törəməsi olan bir leksik vahiddir. Lüğətlərdəki qısa izahı "urva kimi istifadə edilən, işlədilən" formasında verilsə də, mənası daha geniş və çoxşaxəlidir. "Urva"nın əsas mənası "köhnə, köhnəlmiş, eskimiş əşya, geyim parçası" olduğunu nəzərə alsaq, "urvalıq" sözü bununla bağlı olaraq "köhnə, köhnəlmiş, eskimiş əşyalardan ibarət olan, köhnəlik əlamətləri daşıyan" mənasını verir.
Daha dəqiq desək, "urvalıq" bir şeyin köhnəliyini, istifadə olunmuşluğunu və bəlkə də yararsız hala düşməyə yaxınlığını ifadə edir. Bu sifət, həm materiala, həm də ümumi vəziyyətə aid edilə bilər. Məsələn, "urvalıq paltarlar" desək, köhnə, yamaqlı, bəlkə də deşiyə düşmüş paltarları nəzərdə tutarıq. "Urvalıq ev" desək, isə köhnə, təmirə ehtiyacı olan, bəlkə də dağılmaq üzrə olan bir evi ifadə edə bilərik. Həmçinin, "urvalıq əşyalar" ifadəsi də köhnə, istifadə olunmuş və ya istifadəyə yararsız hala gəlmiş əşyaları bildirər.
Misal olaraq, verilən şeir parçasında "Nə od var, nə ocaq, nə urvalıq un;" misrasında "urvalıq un" ifadəsi, ehtimal ki, köhnəlmiş, keyfiyyətsiz, bəlkə də artıq istifadəyə yararsız hala düşmüş unu ifadə edir. Bu, yalnız unu deyil, ümumilikdə yoxsulluğu və ehtiyacı təsvir edən bir metafor kimi də başa düşülə bilər.
Beləliklə, "urvalıq" sözü, sadəcə "urva kimi istifadə edilən" deyil, daha çox "köhnəlik, istifadə olunmuşluq, yararsızlığa yaxınlıq" kimi daha geniş və bədii bir məna daşıyır. Onun istifadəsi mətnin üslubuna və kontekstə görə dəyişə bilər. "Urvalıq" sözü əsasən folklor nümunələrində və gündəlik danışıq dilində daha çox rast gəlinir.