Ura sözü Azərbaycan dilində, əsasən, tərəvəz və meyvələrin ən sonuncu dərilən hissəsini bildirir. Lüğətlərdə sadəcə "tərəvəzin, meyvənin ən axırda dəriləni" kimi izah edilməsinə baxmayaraq, bu izah onun mənasını tam əhatə etmir. Ura, daha dəqiq desək, bitkinin əsas gövdəsindən və ya meyvənin əsas hissəsindən ayrılan, adətən daha kiçik, incə və hətta yeyilməz hissəsidir. Bu hissə, meyvənin və ya tərəvəzin əsas hissəsi yeyildiyi və ya istifadə edildiyi zaman geri qalan və atılan hissə ola bilər, amma həmişə belə deyil. Bəzi hallarda "ura" məhsulun dəyərli hisəsi ola bilər (məsələn, bəzi bitkilərin kökü yeyilən halda, yarpaqları "ura" kimi qalır, amma həmin yarpaqlar həm də müalicəvi xüsusiyyətlərə malik ola bilər).
Sözün etimologiyası haqqında dəqiq məlumat yoxdur, lakin türk dillərindəki qohum sözlərlə əlaqəli ola bilər. "Ura"nın mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər. Məsələn, "gedər bostan urası; qalar üzün qarası" atalar sözündə "ura" dəyərsiz, əhəmiyyətsiz hissəni, əksinə, "üzün qarası" isə əsas, qiymətli hissəni təmsil edir. Bu misalda "ura" məcazi mənada istifadə olunur və atılan, yaxud geri qalan deyərsiz şeyləri ifadə edir.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
- Kələmin urasını atdı.
- Soğanın urası çox idi.
- Qovunun urası acı idi.
- O, işdə yalnız urası sayılan adamdır, əsas işləri başqaları görür.
Göründüyü kimi, "ura" sözü həm konkret (tərəvəz və meyvənin bir hissəsi), həm də məcazi mənada (dəyərsiz hissə, əhəmiyyətsiz şey) istifadə oluna bilər. Onun mənası hər zaman kontekstdən asılı olaraq müəyyən edilməlidir.