Təll sözü Azərbaycan dilində uzun, dik yamaclı təpə, yüksəklik mənasını bildirir. Lüğətlərdə sadəcə "uzun təpə" kimi qeyd olunsa da, bu izah tam əhatəli deyil. Çünki "təll" sözü adi bir təpədən fərqlənir. Onun uzunluğu və dik yamacları xüsusi vurğulanmalıdır. "Təll" əsasən dar və uzanmış bir relyef formasını ifadə edir; dağ ətəklərində, çay vadilərində və ya düzənliklərdə rast gəlinən, nisbətən hündürlüyü az olan, lakin uzunluğu əhəmiyyətli olan bir coğrafi formasıdır. Sözün "uzunluq" xüsusiyyətinə daha çox diqqət yetirmək lazımdır. Təpə ilə müqayisədə, təll daha dar və uzundur, zirvəsi isə daha az ifadəlidir.
Etimoloji baxımdan, "təll" sözünün mənşəyi türk dilləri ilə bağlıdır. Ehtimal ki, kökü "təpə" sözünə yaxındır, amma "uzanmış", "uzadılmış" mənasını ifadə edən bir əlavə morfem də ehtimal olunur. Bu əlavə morfem, sözün uzun, dar formaya işarə etməsini izah edə bilər. Daha dərin leksik təhlil bu mənşəyi daha dəqiq təsdiq edə bilər.
Cümlədə istifadəsinə gəldikdə, "təll" sözü əsasən coğrafi təsvirlərdə işlənir. Misal olaraq: "Qoyun sürüsü təllin ətəyində otlayırdı." , "Uzaqdan təllin üstündəki qədim qalanı gördük." , "Kənd təllin yamacında yerləşirdi." kimi cümlələrdə təllin coğrafi mövqeyi və formasını xarakterizə edir. Söz, söz birləşmələri ilə də işlənə bilər, məsələn, "təll başı", "təll yamacı", "təll ətəyi" kimi ifadələr.
Verilən nümunə cümləsində ("[Bəxtiyar] gözünü açanda gördü, doğrudan da bir təllin dibindədi. Yavaş-yavaş təllin başına çıxıb, gördü bir qalaça var") "təll" sözü həm coğrafi mövqeyi, həm də nisbətən hündürlüyü ifadə edir. Bəxtiyarın təllin dibindən zirvəsinə qalxması, təllin uzun və yamaclı olduğunu göstərir.