Temperament (lat. temperamentum – düzgün nisbət, qarışdırma) insanın psixi fəaliyyətinin fərdi xüsusiyyətlərini əks etdirən dinamik xarakteristikadır. Bu, insanın emosional və iradi proseslərinin sürəti, gücü, tarazlığı və yönümünü müəyyən edən, genetik olaraq müəyyən edilmiş psixoloji xüsusiyyətlər kompleksidir. Temperament insanın davranışının ümumi tonunu, reaksiyalarının sürətini və intensivliyini, emosional həyəcanlılığının dərəcəsini, özünüidarəetmə qabiliyyətini müəyyənləşdirir. Temperament insanın qabiliyyətləri və xarakteri ilə qarışdırılmamalıdır; o, daha çox fəaliyyətin “necə” tərəfini, yəni fəaliyyətin tərzini, stilini ifadə edir.
Temperamentin əsas xüsusiyyətləri arasında reaktivlik (ətraf mühitin təsirlərinə reaksiya sürəti və gücü), aktivlik (fəaliyyətin başlanğıcının sürəti və təşəbbüskarlığı), emosional tarazlıq (müsbət və mənfi emosiyaların nisbəti), emosional həyəcanlılıq (emosional reaksiyaların intensivliyi) və özünüidarəetmə (emosional və davranışsal impulsların nəzarəti) qeyd edilə bilər.
Tarixən temperamentlərin müxtəlif tipologiyaları təklif edilmişdir. Hippokratın sözlərinə görə insanların temperamentləri bədəndəki dörd əsas mayenin (qan, selik, sarı ötdən və qara ötdən) nisbətinə görə müəyyən olunur. Bu tipologiya melanxolik, fleqmatik, sanguinik və xolerik temperamentlərinin əsasını təşkil edir. Müasir psixologiyada temperamentlərin klassifikasiyası daha mürəkkəb və çox ölçülü olmaqla, fərdi fərqlərin geniş şəkilini əks etdirir. Lakin, bu klassik tipologiyalar hələ də temperamentin əsas xüsusiyyətlərini anlamaq üçün faydalı olur.
Temperament insanın davranışına təsir göstərir, ancaq onun davranışını tamamilə müəyyən etmir. Xarakter, qabiliyyətlər, təcrübə və sosial amillər də insanın davranışına böyük təsir göstərir. Məsələn, xolerik temperamentli bir insan şəraitə uyğun olaraq özünü idarə etməyi öyrənə bilər və emosiyalarını nəzarətdə saxlaya bilər. Beləliklə, temperament davranışı şərtləndirir, amma müəyyən etmir.