Texnika [yun. technē – bacarıq, sənət, ustalıq, peşə; technike – sənətkarlıq, usta işi] termini çoxşaxəli mənaya malik olub, müxtəlif kontekstlərdə fərqli nüanslar daşıyır. Əsasən, ictimai həyatın bütün sahələrində işlədilən alət, qurğu, cihaz və üsulların məcmusunu ifadə edir. Bu mənada texnika əməyin mexanikləşdirilməsi, avtomatlaşdırılması və səmərəliliyinin artırılmasına yönəlmiş vasitələri, eləcə də bu vasitələrin işlədilməsi üsullarını əhatə edir.
Texnikanın tərkibinə sadə əl alətlərindən tutmuş, mürəkkəb kompüter sistemlərinə, nəhəng sənaye avadanlıqlarından tutmuş, mikroskopik cihazlara qədər müxtəlif növ vasitələr daxildir. Onların hamısını birləşdirən əsas xüsusiyyət insanın müəyyən məqsədlərə nail olmaq üçün tətbiq etdiyi bilik və bacarıqlarının maddi təcəssümüdür. Bu, sadəcə alətlərin yığımı deyil, həm də onların layihələndirilməsi, istehsalı, tətbiqi və təkmilləşdirilməsi proseslərini özündə ehtiva edir.
Texnika termini daha geniş mənada, müəyyən bir sahəyə aid olan üsul və vasitələrin məcmusunu da ifadə edə bilər. Məsələn, "tibb texnikası", "kənd təsərrüfatı texnikası", "hərbi texnika" kimi ifadələr müvafiq sahələrə aid olan xüsusi alət, qurğu və üsulların sistemini bildirir. Bu kontekstdə texnika, konkret bir sahədəki elmi biliklərin tətbiqi nəticəsində əldə edilən nəticələri və onların təkmilləşdirilməsini özündə əks etdirir.
Qeyd etmək lazımdır ki, texnika həm də müəyyən bir prosesin icrası üçün istifadə olunan üsul və metodları ifadə edə bilər. Məsələn, "yazı texnikası", "rəsm texnikası" kimi ifadələr müəyyən bir işin icrası üçün istifadə edilən konkret üsullar və texnologiyaları ifadə edir. Bu mənada texnika, həm praktik bacarıqları, həm də nəzəri bilikləri özündə birləşdirir.
Beləliklə, "texnika" sözü yalnız alət və vasitələrin məcmusu deyil, eyni zamanda insanın təbiət üzərində hakimiyyətinin, elmi biliklərin praktik tətbiqinin və ictimai-iqtisadi inkişafın mühüm göstəricisidir. Onun mənası və tətbiq sahəsi kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilir.