Taskülahlı sözü köhnəlmiş bir söz olub, əsasən qədim Azərbaycan ədəbiyyatında rast gəlinir. Lüğətlərdə sadəcə "başında taskülah olan; dəbilqəli" kimi izah olunsa da, mənasını daha geniş və dəqiq şəkildə izah etmək mümkündür. Söz, farsca "task" (dəbilqə) və "külah" (baş geyimi) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "Külah" sözü daha geniş mənada baş geyimlərini ifadə etsə də, bu kontekstdə daha çox hərbi baş geyimlərini, xüsusilə də metaldan hazırlanmış, müdafiə funksiyası daşıyan baş geyimlərini nəzərdə tutur. Beləliklə, "taskülahlı" sözü sadəcə dəbilqəli demək deyil, daha çox hərbi geyimli, döyüşə hazır, zirehli kimi mənaları da özündə əks etdirir.
Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq müxtəlif çalarlar ala bilər. Məsələn, verilən misalda "Dəmir geyimli, polad taskülahlı bir knyaz" ifadəsi sadəcə knyazın dəbilqə taxdığını deyil, həm də onun tam zirehli, döyüşə hazır olduğunu göstərir. "Polad taskülahlı" ifadəsi dəbilqənin materialını və onun möhkəmliyini vurğulayır. Yəni, söz yalnız baş geyimini deyil, həm də hərbi gücü, gücü təmsil edən simvol funksiyasını daşıyır.
Müasir Azərbaycan dilində "taskülahlı" sözü işlənməsə də, onun sinonimləri kimi "dəbilqəli", "zirehli", "müdafiə geyimli" və s. sözlərdən istifadə edilə bilər. Ancaq bu sözlər "taskülahlı"nın tarixi və mədəni kontekstini tam əks etdirmir. "Taskülahlı" sözünün istifadəsi ədəbi əsərlərdə qəhrəmanın qüdrətini, cəsarətini və döyüş hazırlığını daha təsirli şəkildə göstərmək üçün istifadə oluna bilər. Misal üçün, "Qəhrəman taskülahlı atının üstündə meydana çıxdı" cümləsində "taskülahlı" sözü həm qəhrəmanın döyüşə hazır olduğunu, həm də atının da hərbi at olduğunu nəzərdə tuta bilər.