Tac (fars. تاج - tâc) sözü fars dilindən keçmişdir və əsasən hökmdarlığın, ali hakimiyyətin və şərəfin simvolu olan baş geyimini ifadə edir. Lüğətlərdə sadəcə "padşahların başlarına qoyduqları qızıl və cavahiratla bəzənmiş papaq" kimi tərif edilməsi, sözün bütün məna çalarlarını əhatə etmir.
Tac, sadəcə bir baş geyimi deyil, daha çox mürəkkəb mənaları özündə birləşdirən bir simvoldur. Tarix boyu taclar müxtəlif materiallardan (qızıl, gümüş, qiymətli daşlar, ipək, lələk və s.) hazırlanmış, fərqli formalara malik olmuş və müxtəlif mədəniyyətlərdə müxtəlif mənalar kəsb etmişdir. Onlar yalnız hökmdarlığın deyil, həm də tanrısal qüvvənin, əzəmətliyin, qüdrətin, mənəvi kamilliyin, və hətta müqəddəsliyin simvolu kimi qəbul edilmişdir.
Məsələn, bəzi mədəniyyətlərdə tac, günəşi və ya ulduzları təmsil edərək səma cisimləri ilə əlaqələndirilir, bəzilərində isə müqəddəs heyvanların və ya bitkilərin təsvirlərini daşıyaraq dini və mifoloji mənalar kəsb edir. Tacın forması, bəzəkləri və materialı həm hökmdarın statusunu, həm də hökmranlığının xarakterini ifadə edirdi.
Müasir dilin məcaz mənasında tac sözü "zirvə", "ən yüksək yer", "qələbə" və ya "şərəf" mənalarında da işlənir. Məsələn, "Əməyinin bəhrəsini yığaraq, o, karyerasının tacını qazandı." cümləsində tac sözü ən yüksək nailiyyət mənasını daşıyır.
Beləliklə, "tac" sözünün tam və dəqiq şəkildə anlaşılması üçün yalnız onun fiziki təsvirinə deyil, həm də tarixi, mədəni və simvolik mənalarına diqqət yetirmək lazımdır. Bu da sözün semantik çalarlarının dərinliyinə işarə edir.