Şühudi (şühudiyyə) sözü ərəb mənşəli olub, fəlin keçmiş zamanının iki formasından birinə aiddir. Əslində "şahid" sözündən törəmədir və "şahidlik edən", "şahid olan" mənasını daşıyır. Lüğətlərdə sadəcə fəlin keçmiş zaman formasının adı kimi göstərilsə də, bu terminin daha geniş və dəqiq izahı aşağıdakı kimi verilməlidir:
Azərbaycan dilinin qrammatikasında, fəlin keçmiş zamanının iki əsas forması mövcuddur: mürəkkəb keçmiş zaman və sadə keçmiş zaman. Mürəkkəb keçmiş zaman köməkçi fel ilə əsas fəlin keçmiş zaman formasından təşkil olunur (məsələn, "getmişəm", "gəlmişdin", "gedəcəkdi"). Sadə keçmiş zaman isə yalnız bir fel formasından ibarətdir. İşte bu sadə keçmiş zaman formasına aid olan iki variantdan biri şühudi adlanır.
Şühudi formasını digər sadə keçmiş zaman formasından (məsələn, "getdi", "gəldi" kimi formalardan) fərqləndirən əsas xüsusiyyət onun "-di" şəkilçisinin həmin fəlin kökündən sonra gəlməsidir. Məsələn, "yazmaq" felinin şühudi forması "yazdı"dır. Şühudi formasının əsasən üçüncü şəxs təkdə işləndiyi müşahidə olunur. Ancaq digər şəxslərdə də şəkilçilərin əlavə olunması ilə işlədilə bilər. Məsələn, "yazdı" (üçüncü şəxs tək), "yazdılar" (üçüncü şəxs çoxtək), "yazmışdı" (keçmiş zamanın başqa forması ilə birlikdə) kimi.
Ona görə də, şühudi sadəcə fəlin bir keçmiş zaman forması deyil, sadə keçmiş zamanın müəyyən bir qrammatik formasını təmsil edir və bu formasının "şahidlik edən", "bir hadisənin baş verdiyini bildirən" mənası ilə əlaqəsi vardır. Belə ki, həmin forma ilə ifadə olunan hərəkət sanki keçmişdə baş vermiş bir hadisəyə şahidlik edir.