Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "şirəki" sözü ümumiyyətlə "şirəkeş" sözünün sinonimi kimi verilir. Lakin bu, sözün tam mənasını əks etdirmir. "Şirəkeş" daha çox şirəni, faydanı özünə çəkmək mənasını verir, halbuki "şirəki" daha geniş bir məna daşıyır və şəxsiyyətə aid mənfi keyfiyyətləri, xüsusilə də zalımlıq, qəddarlıq, haqsızlıq etmək, ədalətsiz davranmaq kimi xüsusiyyətləri ifadə edir. Sözün kökü türk dillərindəki "şir" (aslan) kökü ilə əlaqələndirilə bilər, "şirəki" isə "şir kimi" mənasını verir, yəni qüdrətli, amansız, qorxmaz və zalım kimi xarakterizə edilir. "Şirəkeş" daha çox fərdin öz mənfəəti üçün hərəkət etməsini ifadə edərsə, "şirəki" öz qüdrətini və qəddarlığını nümayiş etdirmək üçün hərəkət edən zalım şəxsiyyəti təsvir edir.
Sözün etimologiyasına baxdıqda, "şir" kökünün qüvvət, güc və qəddarlıq mənalarını daşıdığını görürük. "-ki" əlavəsi isə mənsubiyyət, bənzərlik və ya şəxsiyyətə aid xüsusiyyətləri bildirir. Beləliklə, "şirəki" sözü "şirə bənzər", "şir kimi" deyil, "şirin xüsusiyyətlərini daşıyan", yəni qüvvətli, qəddar və zalım mənasını daha dəqiq ifadə edir.
Verilən nümunə cümləsində ("Zalım oğlu Kərbəlayı şirəki də kəndə gələn divan adamlarını dördəlli qarmalayır. S.Rəhimov") "şirəki" sözü Kərbəlayının zalım və qəddar təbiətini, öz qüdrətindən istifadə edərək ədalətsiz davranmasını və insanlara zülm etməsini təsvir edir. Burada söz özünün təkcə faydalanma mənasından çox üstünlük təmin etmək, qüdrət nümayiş etdirmək, qorxu yaratmaq və ədalətsiz davranmaq mənalarını da əhatə edir.
Qısaca desək, "şirəki" sözü şirəkeşdən fərqli olaraq sadəcə faydanı özünə çəkməyi deyil, zalım, qəddar və qüdrətli olan bir şəxsi təsvir etmək üçün işlənir. Bu söz daha çox ədəbi əsərlərdə və xalq yaradıcılığında qarşılaşılır və şəxsin mənfi xarakter xüsusiyyətlərini vurgular.