Şirçi sözü Azərbaycan dilində iki əsas mənada işlənir: birincisi, şir çəkən, yəni şirləri rəsm edən, təsvir edən şəxs mənasında; ikincisi isə daha geniş mənada, rəngsaz, yəni rəngləri ustalıqla bir araya gətirən, rəsm əsərləri yaradan, xüsusilə də rənglərin incəliklərini bilən sənətkar mənasında işlədilir.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "şir" komponenti heyvan adı olaraq aşkar görünür. "Çi" isə feli sifət şəkilçisidir və "şir çəkən" mənasını verir. Lakin, zaman keçdikcə sözün mənası genişlənmiş, sadəcə "şir çəkən" mənasından daha geniş bir sənətkar profili əhatə etmişdir. Bu genişlənmənin səbəbi, ehtimal ki, şirlərin təsvirinin çətinliyi və rəssamın bu təsvirdə rənglərdən ustalıqla istifadə etməsinin zəruriliyi ilə bağlıdır. Şirin qüdrətli, nəcib və rəngarəng görünüşünün təsviri üçün yüksək sənətkarlıq tələb olunur. Bu səbəbdən "şirçi" sözü, zamanla, yüksək ustalıq səviyyəsinə malik hər hansı rəssamı ifadə etməyə başlamışdır.
Cümlə içərisində istifadə nümunələrinə baxaq:
- "O, məşhur bir şirçi idi, şirlərin qəzəbini və əzəmətini kətan üzərinə ustalıqla köçürürdü." (Burada "şirçi" sözü birbaşa "şir çəkən" mənasında işlənir.)
- "Qədim rəsmlərdəki təsvirlərdən aydın görünür ki, bu sənətkar həqiqi bir şirçi olub." (Burada "şirçi" sözü daha geniş mənada, ustalıq səviyyəsinə malik rəssam mənasında işlənir.)
- "Şirçinin fırçasından çıxan əsərlər hər kəsi heyran edirdi." (Burada söz rəssamın ustalığını vurğulamaq üçün istifadə olunur.)
Beləliklə, "şirçi" sözü əsasən təsviri sənət ilə bağlıdır və tarixi kontekstə və cümlə quruluşuna görə "şir çəkən" və ya daha geniş mənada "rəngsaz", "ustalıq sahibi rəssam" mənalarında işlədilə bilər. Sözün mənasının genişlənməsi dilə dinamiklik qatır və sözün məna çalarlarının dərk edilməsi üçün kontekstin vacibliyini göstərir.