Şəşbər sözü Azərbaycan dilində sıx, dik və dolğun bığ deməkdir. Lüğətlərdəki qısa izahı, sözün əsl mənasını tam əhatə etmir. Daha geniş şəkildə izah etmək üçün, həm leksik, həm də semantik analiz aparmaq lazımdır.
Etimalogiyasına nəzər salsaq, "şəş" kökünün "sıx", "dolğun", "qalın" mənalarını ifadə etdiyi güman edilir. "Bər" isə "bığ" sözünün qədim variantı və ya əlavəsi ola bilər. Beləliklə, "şəşbər" sözü fonetik və semantik olaraq "sıx bığ", "dolğun bığ", "qalın və dik bığ" kimi tərcümə edilə bilər. Sözün mənasını daha da dəqiqləşdirmək üçün "dik" əlavəsi vacibdir, çünki sadəcə sıx və ya dolğun bığ, həmişə "şəşbər" kimi təsvir olunmur. Diklik, bığ formasının əsas xüsusiyyətidir.
Misal cümlələrdəki istifadəsi də sözün mənasını aydınlaşdırır. Verilən misalda ("Bir sənin şəşbər bığın yüz Nikolaya dəyər. S.Rəhimov") "şəşbər" bığa verilən yüksək qiyməti, onun gözəlliyini və dolğunluğunu vurğulayır. Bu, sözün yalnız fiziki təsvirindən kənara çıxıb, həm də estetik qiymətləndirməni əhatə etdiyini göstərir. Başqa cümlələrdə "şəşbər" sözü məsələn, "Onun şəşbər bığı həmişə diqqəti cəlb edirdi" və ya "Qoca kişi qürurla öz şəşbər bığını oxşayırdı" kimi cümələrdə istifadə oluna bilər. Bu cümlələrdə də bığın formasının (diklik), sıxlığının və həcminin vurğulanması müşahidə olunur.
Nəticə olaraq, "şəşbər" sözü, sadəcə "yoğun bığ" deyil, həm də "sıx, dik, dolğun və gözəl bığ" mənasını ifadə edən, əsasən estetik qiymətləndirmə daşıyan bir söz kimi təyin edilə bilər. Sözün istifadə sahəsi əsasən məcazi və təsviri dil üslubudur.