Şərarətçi sözü Azərbaycan dilində fitnə-fəsad törədən, qarışıqlıq yaradan, mənfi əməllərlə məşğul olan şəxsi ifadə edir. Lüğətlərdə sadəcə “fitnəçi, fəsadçı, mərdimazar” kimi təriflənməsinə baxmayaraq, mənası daha geniş və çoxşaxəlidir.
Etimoloji baxımdan “şərarət” kökündən əmələ gəlmişdir. “Şər” sözü pislik, zərər, bəla mənalarını verir. “Ət” isə fəal iştirakçını bildirir. Beləliklə, “şərarətçi” sözü pislik, zərər və bəla törədən, aktiv şəkildə fəaliyyət göstərən şəxs kimi təsvir oluna bilər.
Bu söz, sadəcə olaraq açıq şəkildə fitnə-fəsad törədən şəxsləri deyil, həmçinin gizli, hiyləgər üsullarla başqalarına zərər verənləri də əhatə edir. Məsələn, yalançı ifadələrlə ad çıxarmaq, böhtan atmaq, araya düşmək, insanlar arasında nifrət toxumu səpmək də şərarətçiliyə aid edilə bilər.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
"O, şərarətçi bir adam idi, hər yerdə fitnə-fəsad salırdı." (Açıq şəkildə fitnə-fəsad törədən şəxs)
"Şərarətçilərin hiyləgər planları ifşa olundu." (Gizli şəkildə zərər verən şəxs)
"Rəhbər, şirkətdəki şərarətçilərlə mübarizə aparmalı idi." (Mənfi əməlləri ilə qurumun fəaliyyətinə mane olan şəxs)
"Qonşular arasına şərarətçi birinin toxuduğu nifrət toxumu düşmüşdü." (İnsanlar arasında nifrət yaradan şəxs)
Göründüyü kimi, “şərarətçi” sözünün mənası sadə bir tərifə sığışmır. Onun əhatə etdiyi mənaların dərinliyi və çoxşaxəliliyi kontekstdən asılı olaraq dəyişir. Sözün tam mənasını anlamaq üçün cümlədəki yeri və istifadə olunduğu kontekstin dəqiq şəkildə təhlil edilməsi lazımdır.