Şərabxor sifəti, əsasən fars dilindən (…xor) və ərəb dilindən (şərab) götürülmüş leksik vahiddir. Lüğətlərdə sadəcə "şərab düşkünü", "içki düşkünü" və ya "içkiçi" kimi tərcümə edilməsi qısadır və sözün mənasını tam əks etdirmir. Daha dəqiq desək, "şərabxor" termini şərab içmək vərdişinə sahib olan, şərabdan asılı olan, hətta şərab olmadan yaşaya bilməyən, həyatını şərab ətrafında quran şəxsi ifadə edir. Bu asılılığın dərəcəsi müxtəlif ola bilər; bəziləri üçün bu həftədə bir neçə stəkan şərab içmək, bəziləri üçün isə gün ərzində böyük miqdarda şərab qəbul etmək deməkdir.
Sözün ikinci hissəsi olan "-xor" əlavəsi, düşkünlük, həvəs, asılılıq mənasını gücləndirir. Belə ki, sadəcə "şərab içən" demək yerinə, "şərabxor" daha güclü bir asılılığı, nəzarətsiz bir istehlak vərdişini ifadə edir. "Alagöz" kimi sinonim sözü daha çox aşırı içki içənə, sərxoşluğa meylli olanlara aid edilir, şərabxor isə daha spesifik olaraq şəraba olan asılılığı vurğulayır.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
- O, illərdir davam edən şərabxorluqdan əziyyət çəkirdi.
- Şərabxor bir adam olaraq, hər zaman əlində şərab stəkanı olurdu.
- Həkim onun şərabxor olduğunu təsdiq etdi.
- Qohumları onun şərabxor olduğunu bilir, amma kömək etməkdən aciz qalırdılar.
Verilən mətn parçasında "Zərrintac xanıma, Cavanşirə sığınmaqla öz olan-qalan azadlığını da əlindən…" cümləsinin şərabxor sözü ilə əlaqəsi yoxdur və mətnə əlavə edilməmişdir. Bu hissə tamamilə ayrı bir kontekstdədir və şərabxor sözünün mənasını izah etmir.