Şəxsli sifəti qrammatik kateqoriya olan "şəxs" anlayışını bildirir. Lüğətlərdəki sadə tərifə əlavə olaraq, "şəxsli" sözü əsasən fellərlə bağlı işlənir və fellərin şəxs formasını müəyyən edir. Bu, fellərin kim tərəfindən, hansı şəxs tərəfindən yerinə yetirildiyini göstərir. Məsələn, "gedirəm", "gedirsən", "gedir", "gedirik", "gedirsiniz", "gedirlər" felləri müvafiq olaraq birinci, ikinci və üçüncü şəxs tək və çoxluq formalarındadır və bu formaların hamısı "şəxsli" fellərdir. "Şəxsli" sözü həmçinin cümlələrə aid edilə bilər. Belə ki, "şəxsli cümlə" anlayışı həmin cümlənin müəyyən bir şəxsi göstərdiyini bildirir. Məsələn, "Mən gedirəm" cümləsi birinci şəxs tək birinci şəxsli cümlədir.
Etimoloji baxımdan "şəxsli" sözü "şəxs" kökündən əmələ gəlib və "-li" şəkilçisi vasitəsilə sifət halına salınıb. "Şəxs" sözü isə fars dilindən götürülmüşdür və farsca "şəxs" sözünün mənası da "adam, insan" deməkdir. Ancaq qrammatikada "şəxs" termini daha geniş məna kəsb edir və nitqin subyekti, feilin işləyənini bildirir. Bu mənada "şəxs" həm konkret bir insanı, həm də mücərrəd bir anlayışı (məsələn, "ədalət") təmsil edə bilər. Qrammatik kontekstdə "şəxs" anlayışı fellərin təsnifatında, cümlənin quruluşunda və mənalarının aydınlaşdırılmasında mühüm rol oynayır.
Praktik istifadə baxımından, "şəxsli" sözü əsasən linqvistik müzakirələrdə, qrammatika dərsliklərində və dilçilik elmində işlənir. Ədəbiyyatda isə bu söz nadir hallarda açılış qrammatik izahı olaraq istifadə edilə bilər. Məsələn: "Müəllif hekayədə özünün şəxsi hisslərini əks etdirmək üçün açıq-aşkar şəxsli üslubdan istifadə edib." bu cümlədə "şəxsli" üslubun konkret bir şəxsin ifadə tərzinə məxsus olduğunu vurğulayır. Beləliklə, "şəxsli" sözü qrammatika sahəsində dəqiq və spesifik bir mənaya malik olsa da, kontekstdən asılı olaraq daha geniş və mücərrəd mənalarda da işlədilə bilər.